12 maart: antifascistische overwinning!

Op 12 maart vonden in Gent zowel de NSV-betoging als de anti-NSV betoging plaats. Opnieuw toonden de antifascisten dat ze met veel meer zijn dan de NSV'ers.

Militant Links nam reeds eind december het initiatief om een Komitee Tegen Fascistisch Geweld (opnieuw) samen te roepen. De gewelddadige akties van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) sinds oktober waren daar de aanleiding voor. We pleitten v oor een betoging tegen fascistisch geweld die tegelijkertijd zou opgevat worden als een tegenbetoging tegen de NSV-betoging.

De meeste organisaties reageerden afwachtend toen we het Komitee Tegen Fascistisch Geweld lanceerden. Militant Links, Blokbuster en A.L.S. bleven niet wachten op de andere organisaties om de kampanje voor de anti-NSV betoging te starten. We legden uit dat deze kampanje erg belangrijk was om het toenemende fascistisch geweld te stoppen en om de fascisten te bestrijden op het terrein zelf.

Daarnaast wilden we er alles aan doen om tot een eengemaakte tegenbetoging te komen. Toen de NSV drie jaar geleden door Gent betoogde, waren er twee tegenbetogingen en werden de antifascistische krachten nodeloos verdeeld. Deze keer zijn we erin gesla agd alle antifascisten te verenigen op eenzelfde uur en plaats.

Zonder het Komitee had er nooit een tegenbetoging plaats gegrepen. Heel wat demokratische en "extreem-linkse" verenigingen waren van oordeel dat het toch geen zin had en dat de Hand in Hand betoging van 22 maart op zich zou volstaan. Deze mening heeft het gelukkig niet gehaald.

Pas toen de affiches van het Komitee reeds verspreid waren, begonnen bepaalde organisaties wakker te worden. Ze lanceerden zelfs een eigen oproep. De anarchisten besloten om uit het Komitee Tegen Fascistisch Geweld te stappen en er verscheen ook een op roep van 'Gent Fascisme Vrij', dat meer kampanje gevoerd heeft in Luik en Brussel dan in Gent zelf. Uiteraard is het wel positief dat ze toch tenminste voor dezelfde betoging opgeroepen hebben.

12 maart: suksesvolle betoging

12 maart is een belangrijke overwinning voor de antifascisten. Er werd enorm intensief kampanje gevoerd voor de anti-NSV betoging. Er werden 1500 affiches en ongeveer 7000 pamfletten verspreid aan kwasi alle scholen en fakulteiten. Doorheen de kamp anje werd de ware aard van het NSV aangetoond: het geweld, het racisme,... (zie achterpagina). De kampanje zelf bood een antwoord op dat fascistisch geweld. Door er een kampanje tegen op te zetten, kregen de fascisten het zelfs moeilijk in eigen rangen. S ommige Vlaams Blok-kopstukken gaven forfait voor de NSV-betoging uit vrees hun fikken te verbranden (ditmaal figuurlijk) door teveel gelieerd te worden met het geweld en racisme van de NSV. Het sukses van de kampanje blijkt dan ook uit de numerieke sterkt e van de twee betogingen op 12 maart. De NSV kreeg amper een 150 tal betogers op de been, terwijl ze de voorbije jaren steeds een 400tal manifestanten konden mobiliseren. Bovendien liepen ditmaal geen Blok-kopstukken op de eerste rij (sommigen zoals Van D en Eynde waren wel aanwezig).

De tegenbetoging daarentegen was numeriek veel sterker. Toen de betoging vertrok aan het Zuid waren er reeds een 700 tal antifascisten. De tegenbetoging groeide doorheen de studentenbuurt aan tot een 1000tal deelnemers. Daarmee vergeleken stellen de 150 fascistische betogers uiteraard niet veel voor. Op de anti-NSV betoging was er een erg ruime delegatie van Militant Links en Blokbuster. In deze delegatie liepen ook de georganiseerde linkse Turkse organisaties mee, alsook een delegatie van de Sozia listische Alternative Voran (SAV), de Duitse zusterorganisatie van Militant Links.

Moesten we gaan vechten met de flikken?

Vanuit verschillende hoeken is ons verweten dat we na het officid le parkoers van de betoging onze delegatie gewoon ontbonden hebben en niet 'doorgegaan' zijn. Verschillende kleine groepjes hebben wel verder betoogd en daarbij zijn ze in konfrontatie gegaan met de politie. Wij hebben echter benadrukt dat dit nutteloos w as. Het fascisme moet bestreden worden door middel van massa-mobilisatie die bovendien de fascisten ontmaskert. Door middel van rellen en vechtpartijen wordt geen antwoord geboden op extreem-rechts en wordt bovendien de mobilisatie ondermijnd door nog mee r de mythe dat "extreem-links" even erg is, te versterken. Het zou verkeerd zijn om indien we aangevallen worden ons niet te verdedigen. Principieel zijn wij er niet tegen om in konfrontatie te gaan, maar dan wel onder voorwaarde dat de krachtsverhoudingen in ons voordeel zijn zodat we effektief de fascisten zouden kunnen stoppen en ten tweede dat er ook een sterke eenheid is onder de antifascisten, wat op 12 maart niet het geval was.

Op de betoging waren ook enkele provokateurs aanwezig. Een groep erg jonge Turken die een eindje voor de betoging liepen waren uit op een konfrontatie met de politie. Achteraf bleek bovendien dat onder deze provokateurs heel wat "Grijze Wolven" waren (een extreem-rechtse Turkse groepering).

De burgerlijke pers blijft blind

In de burgerlijke pers werd bijna niets gezegd over het fascistisch geweld aan de RUG. De Gazet van Antwerpen bracht een kort artikel over het racisme van de NSV en De Gentenaar een kort verslag over de aanval op Eric Byl. Over die aanval meldde Het Volk dat "links en rechts slaags geraakt waren". De meeste kranten vonden het blijkbaar niet nodig om iets te zeggen over het klimaat van terreur aan de RUG en over de oorzaak daarvan, namelijk het NSV. De media reageerde met de stelling dat het enkel ging om geweld tussen extreem-links en extreem-rechts waarbij alle extremen even erg zijn. Dat was ook de houding tegenover de anti-NSV betoging waarbij deze betoging van 1000 antifascisten blijkbaar niet belangrijk genoeg is om in de nationale media te vermel den. Dat toont eens te meer de noodzaak aan van onze eigen pers (zoals De Militant).

Na het sukses van 12 maart mogen we de aandacht niet laten verslappen. Bij iedere gewelddaad van het NSV moeten we reageren. We moeten waakzaam blijven en de fascisten op alle mogelijke manieren bestrijden. Daarom zullen we in de komende weken verder s tappen ondernemen tegen het NSV. Zo zijn er de verschillende juridische klachten tegen het NSV en zal er aan de RUG een tuchtprocedure opgestart worden. Daarnaast zal het belangrijkste uiteraard zijn dat we steeds opnieuw zoveel mogelijk studenten mobilis eren tegen iedere provokatie en om iedere aktie van het NSV te verhinderen.

Geert Cool