Post sluit 200 kantoren tegen 1mei 1998!
Op één mei moeten 200 postkantoren dicht. In Vlaanderen gaat om 110 kantoren waarvan 21 in Vlaams Brabant, 50 in Oost- en West-Vlaanderen, 39 in Antwerpen en Limburg. In Wallonië sneuvelen er 62 in de streek van Charleroi en nog eens 28 in de Luikse regio. Dit is slechts een voorlopige lijst! Honderden anderen staan nog op een "zwarte" lijst. Zij worden voorlopig nog even gespaard. Het zijn niet alleen de kleine vestigingen die gesloten worden, maar ook zij die als niet rendabel beschouwd worden. De verantwoordelijken van deze bedreigde kantoren krijgen nog maximum twee jaar om zich te "bewijzen". Als zij er in slagen aan te tonen dat zij een goede klantenkring in een interessante zone hebben, kan hun kantoor ev entueel zelfs worden uitgebreid, zoniet dreigt onverbiddellijk de sluiting.
De nieuwe norm is dus niet langer de universele dienstverlening dicht bij de mensen, alles wordt opgehangen aan de rendabiliteit. Woon je in een afgelegen of verwaarloosde buurt en ben toevallig minder mobiel, dan heb niet langer recht op dezelfde dienstverlening als zij die in een rijkere, dus voor De Post interessante zone wonen.
De direktie beweert bij hoog en bij laag dat er geen jobs verloren zullen gaan. De betrokkenwerknemers "zouden" elders aan de slag kunnen. Alois Vehent van ACOD-Gent berekende echter dat er door de sluiting 460 banen zullen sneuvelen. Rechtstreeks 260 en in de grote kantoren nog eens 200. Bovendien wordt niet gesproken over het onderhouds- en technisch personeel wiens kontrakt niet zal verlengd worden en die dus ook op straat zullen belanden.
De direktie liegt dus. Volgens Vehent zal deze besparingsoperatie De Post ruim een half miljard opleveren!
Ook over de manier waarop de betrokken personeelsleden van de sluiting op de hoogte raakten, is er veel ongenoegen: de meesten moesten het vernemen via televisie of krant of via een telefoontje van de vakbond.
De taken van de gesloten kantoren zouden moeten overgenomen worden door de postbodes op hun ronde. De postbodes worden in de nieuwe CAO echter ook niet gespaard. De loonkosten moeten van 80 % van het budget naar 70% gebracht worden (dus minder per soneel), het aantal vervangers voor zieke en werkonbekwame kollega's wordt gereduceerd. Bovendien wil de direktie een produktiviteitsverhoging van 10 % doorvoeren. En de sociale rol van de postbode?
Het menselijk gelaat van De Post dat de postbode voor vele (vooral oudere) mensen vormt, begint meer en meer te vertrekken van de pijn. Pijn omwille van de voortdurende overbelasting, de vaak onhoudbare werkdruk en de onmogelijkheid om zijn rechtmatig verlof op te nemen.
Van de bedienden word verwacht dat zij zichzelf omscholen tot "kommerciële agenten". Loketbedienden worden aangemaand een "kommercieel brevet" te halen, waardoor ze naast de gewone loketverrichtingen hun "nieuwe" welgestelde klanten ook nog ka sbons, pensioenspaarrekeningen, verzekeringen en andere bankprodukten moeten aansmeren.
De Generale Bank die via de Royale Belge groep de helft van de aandelen van de Post in handen heeft, gaat 50 miljoen investeren in de opleiding van de bedienden van de Post. Tergelijkertijd worden 3500 van de 14.000 personeelsleden van de Generale Bank met ontslag bedreigd. De bedienden van de Post kunnen immers het werk overnemen en zijn bovendien veel goedkoper!
De besparingsoperatie is een onmiddellijk gevolg van de fusieplannen van de grote Belgische banken om zich voor te bereiden op het "verenigd Europa van de vrije konkurrentie".
Voor het personeel en de modale klanten van de post is het duidelijk: de leiding is bezig met het afbreken van de verworvenheden van het personeel, de verdere aantasting van de werkomstandigheden en het amputeren van de dienstverlening.
Alle vakbondsafgevaardigden moeten druk uitoefenen op hun vertegenwoordigers in de leiding van de vakbond om deze CAO naar de prullenmand te verwijzen en te vechten voor een gegarandeerde openbare dienst aan de ganse bevolking met degelijke werkoms tandigheden voor het personeel.
De ACOD heeft zijn verantwoordelijkheid opgenomen en roept op voor een 48-urenstaking beginnende op donderdagavond 26 maart tegen de sluiting van 200 postkantoren en de invoering van de nieuwe CAO.
Waar blijven de andere vakbonden?