Op 1 mei marcheert het Vlaams Blok door Vilvoorde. Op de dag van de arbeid, een internationale aktiedag van de arbeidersbeweging, wil het fascistische Blok «protesteren» tegen de sluiting van Renault-Vilvoorde. Het Blok heeft echter niets gemeen met de arbeidersstrijd, integendeel. In de jaren '20 organiseerden hun Italiaanse geestesgenoten o.l.v. Mussolini fysieke aanvallen op stakingspiketten. Bij een staking van het openbaar vervoer in Rome vochten de zwarthemden zich doorheen een stakersgroep en or ganiseerden zelf het openbaar vervoer die dag. Ook in andere landen heeft extreem-rechts z’n ware aard getoond. Ook nu nog zweert het Vlaams Blok bij het korporatisme, waarbij er voor vakbonden geen plaats meer is. Wat heeft die bende gemeen met de strijd voor werk en de strijd tegen sluitingen?
Deze provokatie van het Vlaams Blok had kunnen tegengehouden worden. Vorig jaar kon het Blok niet op 1 mei door Temse betogen na een oproep van ABVV-sekretaris René Stroobant. Die dreigde ermee om 10.000 antifascisten te mobiliseren om het Blok van de terreinen van de gesloten Boelwerf weg te houden. Die dreiging was realistisch. Welke strijdbare syndikale delegatie zou immers niet ingaan op een dergelijke oproep? Welke antifascist zou durven verstek geven? Het Blok moest noodgedwongen uitwijken naar een andere dag.
Karel Gacoms die zich opgeworpen had als "leider" van de akties tegen de sluiting van Renault, had maar met z’n vingers moeten knippen om tienduizend syndikalisten en antifascisten te mobiliseren. Maar dat heeft hij niet gedaan. Wil hij niet dat er tie nduizenden antifascisten door Vilvoorde zouden betogen? Wil hij een konfrontatie met het Blok vermijden? De redenen van het schandalige stilzwijgen en het uitblijven van enige aktie zijn niet duidelijk, de ravage die erdoor aangericht wordt wel. Het Blok kan een nieuwe stap zetten om onze feestdag in te palmen. De enige die deze provokatie aan het adres van de arbeidersbeweging kan stoppen, is de arbeidersbeweging zelf!