Straten en pleintjes bezaaid met GB-zakjes vol huisvuil, het lokale parkje tot potentieel stort zien omgevormd worden, moeite om uw vuile zakdoek in de openbare vuilbak te wurmen? De invoering van een nieuw ophalingssyteem van huisvuil laat in het Antw erpse zijn sporen na. Het gemopper en protest in ‘t stad haalde zelfs de nationale TV. Sinds 1 april moeten ook Antwerpenaren hun huisvuil sorteren in een assortiment vuilniszakken dat al snel de oppervlakte van een halve keuken inpalmt.
De stadsbewoners, zeker zij die niet al te groot behuisd zijn, worden gekonfronteerd met het feit dat alle mogelijkheden om gemeenschappelijk (b.v. per appartementsblok) afval te verzamelen verdwijnen. Vuilschuiven e.d. werden zonder boe of ba gesloten en iedereen moet voortaan zelf maar zijn plan trekken en zich behelpen met een wirwar van (al snel stinkende en/of desintegrerende) peperdure zakjes en bakjes.
Heel deze waanzin wordt ons door de strot geduwd door Mieke Vogels, verantwoordelijke schepen en Agalev-BV, onder het mom van "responsabilisering van de burger"en gepopulariseerd in de slogan "af van afval". "Het afvalprobleem groeit ons boven het hoofd, er wordt veel te veel afval geproduceerd, we moeten het probleem bij de bron aanpakken en allemaal onze verantwoordelijkheid opnemen".
Inspelen op onze verantwoordelijkheidszin, het klinkt allemaal goed en heel erg verantwoord, zeker als er ook nog eens "de toekomst van de volgende generaties" wordt bijgesleurd. Er is maar één probleempje: degene die verantwoor delijk gesteld wordt, is niet degene die verantwoordelijk is. Wat in onze afvalbak belandt, is wat we uit de winkelrekken meenemen. Dat daar heel wat onnodig verpakkingsmateriaal bijzit, is voor iedereen die zijn boodschappen in de keukenkast wil proppen duidelijk. Maar wie is de echte vervuiler: wij die bij gebrek aan alternatief de hele zwik in de vuilbak mikken of de producent die moedwillig besluit zijn produkt op zo’n manier te koop aan te bieden?
Niemand heeft de moed de echte vervuilers aan te pakken, en wie draait bijgevolg op voor het probleem? Wij. Agalev is geen haar beter dan de andere politieke partijen, die wanneer ze moeten kiezen tussen de belangen van de industrie (en dus het kapitaa l) of de gewone mens (de o zo veel aangehaalde "burger"), zonder verpinken ons laten vallen als een baksteen. Ook het Vlaams Blok, dat in woorden meedoet met de verontwaardiging van de bevolking, biedt geen alternatief. Wanneer het erop aan komt zijn de fascisten immers al even gebonden aan de burgerij als de traditionele partijen.
Het tweede deel van het verhaal is nog cynischer. Gelijktijdig worden steeds meer ophaaldiensten geprivatiseerd. De verpakkingsindustrie, die eerst winst maakt door het produceren van overvloedig afval, maakt nu via de gescheiden ophaling van haar vuil en de recyclage ervan een tweede keer winst. Op onze kosten uiteraard: die grijze, groene, gele, witte, blauwe, al dan niet composterende,… zakken worden niet door hen betaald. En wij maar denken dat we recycleren voor "de toekomst"; voor de wi nst van de industrie zult u bedoelen!
De slogan "af van afval" is nu enkel geslaagd voor de kapitalisten: zij slagen erin ons te doen opdraaien voor hun afval. Wanneer we echt afwillen van afval, kan dat enkel door in de eerste plaats de industrie aan te pakken en te zorgen dat e r milieuvriendelijk wordt geproduceerd. Daarnaast zou een degelijk georganiseerde, gratis ophaling van gescheiden huisvuil via b.v. kleine containerparkjes in de buurten het voor iedereen mogelijk maken om het overblijvende afval tot een minimum te reduce ren.
Deze aanpak, de enige echte oplossing voor de hele bevolking, zal echter alleen door de bevolking afgedwongen kunnen worden. Het verwerpen van de nepoplossing die de burgerij en haar politieke vertegenwoordigers ons wil aansmeren en het aan de kaak ste llen van de rol van de industrie is een eerste stap in die richting.
Katia Hancké