Leo Peeters, SP-minister voor Binnenlandse aangelegenheden in de Vlaamse regering, neemt de zaken graag nogal letterlijk. Zo ook de woorden van voorzitter Tobback. Die had van de SP-mandatarissen geëist dat ze regel matig de pers zouden halen. Ce que dieu veut, Peeters le peut. In een omzendbrief aan de 6 burgemeesters van de Brusselse rand eistte hij strikte toepassing van de taalfaciliteiten. Voortaan zou iedereen die een formulier van de gemeente in eigen taal wil , dat iedere keer opnieuw moeten aanvragen.
Tobback moet zich waarschijnlijk de tong hebben afgebeten toen hij het hoorde. Jarenlang heeft hij, samen met Dehaene, gezwoegd om de kommunautaire carroussel in de koelkast te steken. Hij heeft er een staatshervorming voor over gehad en een regeri ngskommissaris naar Voeren gestuurd. Hij heeft er publiek voor gepleit om van Brussel een Europese regio te maken in de hoop daarmee het kommunautair vraagstuk te begraven. Komt daar nu een burgemeesterke van Kapelle-op-den-Bos, uit de eigen partij nog we l, stokebrandje spelen.
Peeters ziet de verkiezingen naderen. Hij kan een stunt gebruiken. Verkiesbaar net buiten de Brusselse rand, speelt hij in op de vrees van de lokale bevolking om overspoeld te worden door Eurokraten op zoek naar een rustig plekje. Dit doet hij door na 35 jaar taalfaciliteiten plots strikte toepassing ervan te eisen. En wij maar denken dat voor « socialisten » het eigenbelang ondergeschikt was aan de solidariteit.
De provokatie van Peeters heeft meteen een nieuwe komplicatie aan het licht gebracht. Op korte termijn heeft de regering de kommunautaire tegenstellingen begraven door de staatshervorming, maar op langere termijn heeft ze er een probleem bijgekreë erd. Die gewestelijke regeringen zijn broeinesten voor ambitieuse politici die bovendien geen rekening hoeven te houden met federale evenwichten. Resultaat: Dehaene heeft zijn Vanden Brande die als een leenheer op zijn graafschap zit en als Tobback niet o ppast heeft hij binnenkort met Peeters eveneens een leenheer met een eigen Vlaamse baronnie.
Wie alvast gediend is met de spelletjes van Peeters is de PS. Nu de regering haar Europese taak volbracht heeft en het begrotingsgat tot minder dan 3% van het BBP is dichtgereden, is de rol van deze regering eigenlijk uitgespeeld. De meeste koalitiepar tners hebben echter geen behoefte aan vervroegde verkiezingen. De door krisis geteisterde PSC zeker niet. De CVP en de SP evenmin, die verkiezen de rit uit te bollen en nog wat na te genieten van het begrotingssukses. Enkel de PS slaat met de provokatie v an Peeters twee vliegen in één klap. Haar wachten immers moeilijke tijden met de voor '99 voorziene rechtszaken. Vervroegde verkiezingen, eventueel in het najaar, zouden meer dan welkom zijn. Bovendien kan de partij zich opnieuw opwerpen als leider van « de Waalse natie ». Het is geen toeval dat de PS op Waals niveau al volop in onderhandelingen zit met de PRL.
Liggen de Belgen wakker van die kommunautaire spelletjes? Volgens een opiniepeiling van La Libre Belgique wel. 70% van de bevolking vindt institutionele hervormingen een prioriteit voor de volgende regering. Vraag is in hoeverre dit uitdrukt dat ze zic h betrokken voelen of misschien eerder dat ze de spelletjes van Peeters, Vanden Brande, het VEV e.d. kotsbeu zijn. Die 70% is het resultaat van maanden kommunautair gestook zonder ook maar één wederwoord in de massamedia. Dat desondanks 44% ( !) van de Nederlandstalige Brusselaars en 35% in Vlaanderen, net als Militant Links, voor het behoud van de faciliteiten is, spreekt boekdelen. Spijtig dat wij niet over de middelen beschikken om deze mening eveneens massaal te verspreiden.