Ionur Kurmanov, onze jonge kameraad uit Kazachstan die maanden als politiek gevangene in erbarmelijke omstandigheden werd vastgehouden, kwam vrij dank zij een intensieve kampanje van het Committee for a Workers' International. Op het einde van zijn proces had hij het recht zich te verdedigen. Hier volgt wat hij de overvolle rechtzaal vol sympathisanten te vertellen had.
"Noch het huidige proces, noch de straf die uitgesproken zal worden zal mijn politieke overtuiging veranderen. Eens te meer veroordeel ik dit krimineel proces als een provokatie. Noch ik, noch mijn kameraden die hier samen met mij staan en wiens naam met de mijne is verbonden, zijn schuldig.
Excuseer me voor mijn taalgebruik maar de vertegenwoordigers van onze autoriteiten en de geheime diensten zijn te kakken gezet, en in het publiek, voor het oog van de wereld.
Dit is een proces geworden dat de leugens en hypokrisie van de Kazachstaanse autoriteiten heeft ontmaskerd.
Ik heb vier maanden in voorhechtenis gezeten in gevangenis Nummer Vier. Ik heb daar om me heen gekeken en met mijn eigen ogen gezien welk soort mensen daar waren opgesloten. Er zitten daar heel wat mensen voor het stelen van twee potten augurken, een zak bloem, een zak aardappelen, een pot konfituur. In gevangenis Nummer Vier zitten zwangere vrouwen, baby's die borstvoeding nodig hebben, 12- en 13-jarigen, gehandicapten.
Ik ben er zeker van dat er vertegenwoordigers van de KNB in deze zaal zitten. Ik wil hen in het gezicht kijken. Hun afgestompte hersencellen zullen nooit in staat zijn de tranen te begrijpen van moeders die moeten vechten om hun kinderen te voeden. Ze zullen nooit de gevoelens verstaan van een hongerig kind dat verplicht is te bedelen aan doorgangen en winkels of vuilnisemmers te doorzoeken op zoek naar voedsel. Ze zullen nooit begrip kunnen opbrengen voor oude gepensioneerden die door armoede tot de bedelstaf worden veroordeeld.
Ik weet dat ik mijn politieke aktiviteiten ga voortzetten, welke gevangenis of welk kamp ik ook in opgesloten word. Ik wil aan al mijn jonge kameraden zeggen dat ze zich moeten organiseren tegen het huidige regime. Dit regime zal niet eeuwig standhouden. Het zal niet lang meer duren tot we haar beschamende val meemaken.
Ik geloof dat noch ik noch mijn kameraden geraakt kunnen worden door gelijk welke beslissing van deze rechtbank. Mijn standpunt is al bevestigd door de mensen die me in de loop van dit proces hebben verdedigd. Het is gerechtvaardigd door de arbeiders met wie ik werk. En dat is de enige rechtvaardiging die ik nodig heb. Ik heb enkel de steun van onze kameraden nodig. Mijn leven behoort aan de duizenden, tienduizenden misdeelde mensen, de bezitslozen en de hongerigen, niet aan de vette generaals die nieuwe eretekens hebben verdiend tijdens dit idiote, opgezette krimineel proces.
Dank u."
(De zaal brak uit in gejuich en verschillende mensen weenden. De rechter poogde tevergeefs de orde te herstellen!)