De BVV-bijeenkomst van 7 juni was een groot sukses: bijna 350 mensen zijn die dag naar Charleroi afgezakt. De BVV werd opgericht om de voorbeeldige strijd van de delegatie van Clabecq verder te zetten en uit te breiden. Dit initiatief heeft Roberto D'Orazio en vijf andere delegees hun uitsluiting uit het ABVV gekost. Hiermee nog niet tevredengesteld heeft de ABVV-leiding (en vooral de nationale CMB-leiding) samen met de ACV-leiding ertoe bijgedragen dat alle syndikalisten van de vroegere Forges uitgesloten waren van werk in de nieuwe fabriek Duferco.
Een videofilm, gemaakt door de oude delegatie, toonde het verloop van deze strijd. Het begin: in '92 moesten de arbeiders hun eindejaarspremies aan het bedrijf lenen om te helpen het bedrijf uit de moeilijkheden te halen. Toen zij in '95, konform de overeenkomst, de terugbetaling van de lening opeisten, spanden het Waalse Gewest en de staalbazen samen om hen de nek om te wringen. De herkapitalisatie van Forges de Clabecq en de rekuperatie van de schulden aan de arbeiders zullen een rode draad vormen in de strijd.
Wat echter de sterkte uitmaakte - en uitmaakt - van de delegatie van Clabecq is het feit dat ze zich steeds meer algemeen heeft geëngageerd in de klassestrijd in België. Door konkrete solidariteit aan de Franstalige onderwijsbeweging, aan de arbeiders van Caterpillar, aan de anti-racistische beweging,… heeft de delegatie van de strijd van Clabecq een hefboom kunnen maken voor de klassestrijd. Ze is een aantrekkingspool geworden voor al diegenen die wilden vechten maar gekonfronteerd werden met een kapitulerende vakbondsleiding. Deze vastberaden wil om het isolement van de strijd van arbeiders te doorbreken, heeft hen in staat gesteld op 2 februari '97 70.000 mensen in Tubize samen te brengen voor de Mars voor Werk ondanks de boycot van de ABVV- en ACV-leiding.
Tientallen delegees en ex-arbeiders van Clabecq worden vandaag regelmatig bij de rijkswacht geroepen waar ze zich moeten verantwoorden voor zogenaamde "uitspattingen" waartoe sommige van hun akties zouden hebben geleid. Verschillende van hen werden in beschuldiging gesteld. De rijkswacht heeft haar nederlaag in de konfrontatie met de bulldozers duidelijk niet vergeten…
De delegatie heeft dan ook een VZW opgezet - de VZW ter Verdediging van de Werkers - die instaat voor de juridische kosten van de vervolgde arbeiders. Duizenden arbeiders hebben zich reeds ingeschreven via een permanente opdracht met dewelke zij naar eigen mogelijkheden maandelijks 100, 200, 500 of 1.000 fr. storten. De VZW is verplicht in te springen omdat de vakbonden deze taak niet opnemen. Tijdens de bijeenkomst op 7 juni deed D'Orazio dan ook een dringende oproep om zoveel mogelijk mensen te laten inschrijven bij de VZW. (*)
De VZW is een eerste element van struktuur van de BVV. Het opzetten van regionale komitees is de tweede stap. Deze komitees zijn geboren uit de noodzaak om te mobiliseren voor de Mars voor Werk, tegen Uitsluitingen op 25 oktober in Charleroi. Ze zijn echter ook nodig opdat de BVV zich in het hele land zou kunnen inplanten. Regionale komitees zijn reeds aktief in Charleroi, Luik, Bergen, La Louvière en Brussel. Andere komitees zijn in de fase van oprichting in o.a. Gent, Leuven en Brugge. In Brussel heeft het komitee reeds beslist iedere week een mobilisatie-aktie aan de stations en in de straten te zullen doen tot aan 25 oktober. Op 19 september organiseert het komitee een grote bijeenkomst.
ABVV en ACV betogen op 11 semptember in gemeenschappelijk vakbondsfront tegen "de meest schrijnende onrechtvaardigheden" (volgens het edito van Nollet in Syndicats, 8 mei '98). Dat doet een beetje denken aan de betoging tegen de "wilde sluitingen" na de gebeurtenissen in Renault-Vilvoorde. Moeten we sluitingen aanvaarden als ze niet "wild" zijn en onrechtvaardigheden die niet "de meest schrijnende" zijn?
ABVV en ACV willen een herwaardering van de laagste werkloosheidsuitkeringen. Goed. Een voorbeeld: terwijl het bestaansminimum dat aan een alleenstaande wordt uitgekeerd door het OCMW 20.919 fr. (wat al niet voldoende is om te leven), krijgt een alleenstaande werkloze schoolverlater die jonger is dan 21 jaar (na zijn/haar wachttijd van 9 maanden) een werkloosheidsuitkering van slechts 13.390fr.
ABVV en ACV eisen ook de afschaffing van artikel 80 op basis waarvan talloze werklozen hun uitkering verliezen. Ook goed. Zeer goed zelfs. Zo ook voor de eis tot herwaardering van het WIGW-statuut (wezen, invaliden, gepensioneerden en weduwen) en een inhaaloperatie voor de kleine pensioenen.
Maar waar blijft de eis van jobkreatie d.m.v. arbeidsduurvermindering zonder loonverlies en met bijkomende aanwervingen? Of geven de vakbondsleidingen ook de prioriteit aan de Maastricht-normen i.p.v. aan de werkgelegenheid?
Iedereen weet dat de oproep voor de betoging op 11 september er is gekomen nadat de BVV had opgeroepen voor de Mars op 25 oktober. Ondanks het nogal magere platform van de vakbondsbetoging op 11/9, roep De Militant toch op er zo massaal mogelijk naartoe te gaan… en pamfletten mee te nemen om daar zoveel mogelijk aanwezigen te overtuigen ook deel te nemen aan de Mars van de BVV.