Wij leerden Julie en haar man kennen tijdens onze kampanje. Els Deschoemacker had een gesprek met hen.
Wat heeft jou doen besluiten aktief iets tegen deze maatregel te doen?
"Net als veel mensen vond ik 50 fr schandalig veel, maar ik ben pas iets beginnen doen toen ik hoorde dat anderen bezig waren met een petitie. Ik maakte zelf een petitie op en ging ermee rond in mijn wijk. Op vier avonden haalde ik ongeveer 550 handtekeningen op. De mensen waren echt blij dat iemand iets deed."
Hoe ben je met ons in kontakt gekomen?
"Op mijn ronde door de wijk werd mij verteld dat iemands dochter een affiche had voorhangen tegen het afvalbeleid. De dag nadien belde die vrouw me op om het telefoonnummer door te geven. Ik kende Militant Links niet en ben voordien nooit aktief geweest."
Wat vond je van de betoging van 1 juli?
"400 betogers voor een eerste betoging vond ik zeer goed. Vooral de slogans sloegen in. De mensen applaudiseerden toen we voorbijkwamen. De betoging gaf veel moed om verder te gaan."
We zijn nu twee maanden verder. Wat denk je nu?
"In het begin waren de reakties goed, maar er was minder betrokkenheid. Vandaag zien ze dat we niet enkel roepen, maar dat we het echt menen. Veel mensen beseffen dat als de Gentenaars massaal weigeren de vuilniszak te betalen het stadsbestuur en Ivago weinig kunnen doen. Velen komen ook met ideeën af en bellen mij op. Zo was er één die zei dat we de vuilniszakken op de tramsporen moeten plaatsen om aan te tonen dat we het echt menen. Maar dat zou veel mensen afschrikken. Wat de mens en vooral nog tegenhoudt, is de dreiging van boetes."
Welke mensen bereik je met de kampanje?
"Zowel gezinnen, alleenstaanden, gehandicapten, bejaarden. We kregen vooral steun van de mensen uit de sociale blokken omdat zij het meestal moeten doen met een kleiner inkomen. Bovenop alle andere kosten nog eens die dure vuilniszakken, dat is veel te veel. Ook voor ons en mijn man heeft vast werk. Op het einde van de maand hebben we niet veel over, daar ben ik eerlijk in. »
Wat vind jij van de betrokkenheid van je vrouw in de kampanje?
" Kijk, je kunt de mensen niet meer vragen dan ze kunnen geven. De privatisering is de oorzaak van de prijsstijging. Privé-geld moet opbrengen, daar is het Ivago om te doen. Deze privatisering was niet eens nodig geweest. En de foef alsof de mensen van 't stad luiaards zijn en niet moeten werken, kunnen eens met mij meegaan. Ook ik werk bij stad Gent en veel tijd om te lanterfanten heb ik niet. Het is waar dat veel vuilnismannen vroeger dikwijls rond de middag gedaan hadden, maar voor die mensen moeten we respekt hebben. Het werk dat zij doen, willen velen niet eens doen. Deze mensen hebben gestaakt om de privatisering tegen te houden. In plaats van te privatiseren hadden ze met de vuilnismannen kunnen praten, maar wat ze doen is de mensen ompraten en hen vanalles beloven en als puntje bij paaltje komt, kom je bedrogen uit."
Hoe pak je de kampanje aan en waar krijg je steun?
"Van deur tot deur gaan, met de mensen praten en hen vragen om mee de huizen af te lopen. Nu reeds hebben een tiental mensen beloofd in hun eigen straat affiches te verdelen en stickers te verkopen. Dat laatste is nodig om de affiches en dergelijke te kunnen betalen. In 3 café's staan ze achter ons en mogen we op drukke momenten TV-beelden laten zien en spreken over de kampanje. In de bloemenwinkel en het krantenwinkeltje mogen we affiches leggen en voor de ouderlingenbond mochten we op de koffietafel gaan spreken. Ik denk dat het zeker de moeite waard is om verder te doen. Door thuis te zitten klagen, komen we nergens. De meerderheid van de Gentenaars hebben er alle belang bij om te protesteren. Het komt er op aan iedereen te overtuigen hun protest ook op straat te tonen.»