Na de moord op Sémira Adamu is er niets gewijzigd aan het asielbeleid. Integendeel, de repressie tegen de mensen zonder papieren en degenen die hen steunen wordt nog opgedreven.
Ten opzichte van de solidariteitsbeweging werd in eerst gedaan alsof men alles toeliet, maar ver weg van de burgerlijke pers werd gepoogd om zoveel mogelijk mensen in kaart te brengen. Dit gebeurde via huiszoekingen, administratieve aanhoudingen en een grote BOB-aanwezigheid op alle acties.
De repressieve aanpak werd duidelijk bij een aktie aan Steenokkerzeel. 13 mensen uit Brussel werden opgepakt nog voor zij Steenokkerzeel bereikten. De weg naar Steenokkerzeel werd afgezet, iedereen moest een identiteitskontrole ondergaan en auto's werden doorzocht. Voor de bewaking van het centrum (waar 8 vluchtelingen opgesloten waren), waren er 300 rijkswachters. Ook werd een helikopter ingezet.
Dit optreden is bedoeld om de solidariteitsbeweging te isoleren van de bevolking. Om dit te bereiken worden middelen als beperking van het betogingsrecht en willekeurige arrestaties niet geschuwd. Dat de beweging echter niet zo snel gedikrediteerd kan worden blijkt uit de akties van sans-papiers in Luik, Brussel en Antwerpen.
Zo'n 35 Afrikanen hebben in Luik sinds 22 oktober een kerk bezet. De bezetters eisen een collectieve regularisering van de mensen zonder papieren en een parlementair debat. Het initiatief voor deze bezetting gaat uit van het nationaal comité van mensen zonder papieren, waarin de sans-papiers zich verenigd hebben.
Deze beweging rond kerkasiel kan de pogingen van de regering om de solidariteitsbeweging te isoleren en te kriminaliseren doorbreken. Zoek de mensen in Luik of Brussel eens op. Zij roepen iedereen op om indien mogelijk etenswaren, speelgoed voor de kinderen enz... mee te brengen. Doén!
Luik: Kerk Saint-François de Sales (Rue J. Makoy 34)
Brussel: Kerk Saint-Boniface (dicht bij Brouckèreplein)
Antwerpen: kapel van de UFSIA (Prinsstraat)
Steven Groenez