Hét voorbeeld van iedere extreem-rechtse partij in Europa, het Franse Front National, is verscheurd in twee partijen. De oorlog tussen Le Pen en Mégret is zo geöfficialiseerd.
De machtstrijd tussen Le Pen en Mégret is reeds jaren bezig en kende een nieuwe opflakkering rond de lijstvorming voor de Europese verkiezingen. Jean-Marie Le Pen, führer van het FN, kan bij de volgende Euro-verkiezingen in juni immers geen kandidaat zijn omdat hij een veroordeling opgelopen heeft wegens het slaan van een PS-militante. Le Pen bracht z'n vrouw naar voor als kandidaat, maar ook Mégret ambieerde de eerste plaats. Hierna begon de "guerre des chefs".
Een aanhanger van Mégret begon een petitiecampagne om een bijzonder partijcongres bijeen te roepen. Daartoe moeten de handtekeningen verzameld worden van 20% van de leden. Le Pen zag dit als een bedreiging en schorste Mégret en vier van z'n aanhangers uit het politiek bureau van de partij. Hierop legde Mégret een lijst voor van 135 verkozenen en functionarissen van de partij die hem steunen. Le Pen reageerde daarop met uitsluitingen.
Een dergelijke splitsing kon in de beste fascistische tradities uiteraard enkel gepaard gaan met scheldpartijen en geweld. Zo werd in Marseille een bijeenkomst van Mégretisten in het lokaal partij-secretariaat binnengevallen door Le Penisten die voor de gelegenheid enkele zware jongens uit de ordedienst meegebracht hadden. Die hadden een bevel van de pas aangestelde regionale partijvoorzitter, een aanhanger van Le Pen, om iedereen op het secretariaat te fouilleren. Dat "fouilleren" ging gepaard met het afscheuren van alle affiches van Mégret, de ledenlijsten werden meegenomen, petitielijsten voor het bijzonder congres werden vernietigd,... De lokale partijvoorzitter Jean-Jacques Susini ontkent de feiten maar voegde daar direct aan toe dat hij er geen probleem mee zou hebben moest het inderdaad gebeurd zijn.
Wij volgen uiteraard met veel plezier alle beschuldigingen en klachten die de twee "fronten" tegen elkaar inbrengen. Maar voor de linkerzijde is de split in het FN belangrijker dan dat. Er zijn de electorale gevolgen (volgens een opiniepeiling in Le Nouvel Observateur zou 31% van de FN-leden voor Le Pen stemmen in de volgende verkiezingen, 16% voor Mégret en 41% zou voor een andere lijst stemmen), maar er is ook de politieke betekenis van de splitsing.
Er ligt immers een duidelijk verschillende politieke lijn aan de basis van dit geschil. Le Pen is duidelijk het stichtend voorbeeld van de straatvechtersvleugel. Mégret daarentegen is voorstander van coalities met de rechterzijde om zo aan de macht te kunnen komen. Daartoe is een "respectabele" rechtse partij noodzakelijk, wat tal van verkozenen van het FN wel zien zitten. Zij staan immers ook onder druk van de omgeving waarin ze werken.
De gevolgen van de splitsing zullen vrij snel duidelijk worden. Zo zullen de verkiezingen in het departement Rhône-Alpes hoogst waarschijnlijk moeten overgedaan worden. Dit departement is juist één van de besturen waar rechts met de steun van het FN aan de macht gekomen is. Nu steunen 24 van de 35 lokale FN-verkozenen er de strekking-Mégret. De RPR kondigde reeds aan dat ex-FN leden welkom zijn en hoopt de vruchten te kunnen plukken van de problemen in het FN.
Voor Militant Links zijn de huidige ontwikkelingen in het FN geen verrassing. Wij hebben steeds gewezen op de aanwezigheid van twee vleugels, maar ook van twee verschillende strategiën die af en toe wel eens met elkaar kunnen botsen. Ook binnen het Blok is een dergelijke ontwikkeling niet ondenkbaar. De partijleiding is er schijnbaar sterker en homogener, maar toen Filip Deman zich uitsprak voor Mégret werd hij toch vlug teruggeroepen. Door zich nu "neutraal" op te stellen, ontwijkt het Blok de discussie over dezelfde fundamentele politieke meningsverschillen die leidden tot de confrontatie in het FN.
Het is aan de linkerzijde om de acties tegen het Blok verder te zetten en ervoor te blijven zorgen dat het Blok niet gezien wordt als een normale partij. Op die manier kan de druk op extreem-rechts aangehouden worden.
GC