Van 22 tot 30 november vond het 7de Wereldcongres plaats van het Comité voor een Internationale van de Werkers (CWI), met iets meer dan 100 afgevaardigden en bezoekers uit een 30-tal landen uit alle continenten. We discussieerden over de zich ontwikkelende wereldcrisis, welke gevolgen dit zal hebben op de levensstandaard en het bewustzijn van arbeiders en jongeren, hoe de "politiek" zal veranderen en tot slot over hoe we onze afdelingen in de verschillende landen en onze internationale revolutionaire organisatie kunnen uitbouwen.
Door Els Deschoemacker,
gedelegeerde op het Wereldcongres voor Militant Links, de Belgische sectie van het CWI
Voor de arbeidersbeweging zijn deze discussies van levensbelang. Arbeiders uit de hele wereld worden geconfronteerd met zware aanvallen op hun levensstandaard. Kapitalisten hebben een heel systeem achter zich om hun belangen te verdedigen. De bazen van Renault en Levis doen en laten wat ze willen; de arbeiders van Clabecq worden voor het gerecht gedaagd.
Iedereen weet dat dit tot het dagelijks leven behoort in zelfs de meest ontwikkelde kapitalistische landen. Iedereen weet ook dat de situatie in de ex-koloniale wereld nog veel schrijnender is. Het grote probleem dat zich steeds opnieuw stelt is de nood aan arbeidersorganisaties waarvan de leiding bereid is en in staat is bewegingen en revoltes tegen dit systeem tot een goed einde te brengen. Dit is de doelstelling van de CWI. Inzicht in de belangrijkste ontwikkelingen is een vereiste om te weten te komen over hoe we moeten vechten.
De diskussies vertrokken van de vaststelling dat we de laatste jaren, vooral sinds de val van de stalinistische staten, door een zeer complexe periode gegaan zijn. Het ideologisch offensief van de burgerij, was alom aanwezig en had een belangrijk effect op het bewustzijn. Kapitalisme was misschien niet perfekt maar had toch het zogenaamde "socialisme" overwonnen. Desoriëntatie en verwarring kenmerkten de vele discussies die we hadden op straat en resulteerde in een verzwakking van links.
De economische crisis in Zuid-Oost-Azië en het domino-effect ervan op de hele wereldeconomie doet echter heel het kapitalistisch kaartenhuisje daveren. Hoewel de crisis van '74-'75 en de val van het stalinisme werkelijke keerpunten waren in de na-oorlogse geschiedenis, zal deze nieuwe crisis - die naar onze mening zeker en vast na Rusland en Latijns-Amerika, ook de Verenigde Staten en Europa zal treffen - fundamentele veranderingen teweegbrengen in het bewustzijn van bredere lagen.
Nu reeds zien we, nog voordat de crisis overal is toegeslagen, verbeten strijd in verschillende landen in Europa, maar ook de ontwikkeling van sterke anti-imperialistische en anti-kapitalistische gevoelens in de rest van de wereld.
Het wereldcongres stelde dat in de komende periode, hoewel ook deze limieten en beperkheden zal kennen, steeds meer mensen zullen openstaan voor onze ideeën omdat ze op zoek zullen gaan naar een alternatief.
Op het congres kregen we rechtstreekse verslagen van de revolutionaire bewegingen in Indonesië; van de massa-protesten in Frankrijk en de overwinningen die arbeiders en scholieren daar hebben geboekt; van de verkiezingssuccessen behaald in onze afdelingen in Zweden en Zuid-Ierland, afdelingen die hun lidmaatschap over de laatste drie jaar meer dan verdubbeld hebben; over afdelingen die onder zeer moeilijke omstandigheden hun invloed hebben uitgebouwd onder brede lagen zoals in Nigeria, India en Sri-Lanka en nu voor een mogelijke doorbraak staan; over de excellente campagnes die gevoerd werden in Brazilië en Rusland waar we nu - vooral in Rusland - over een nog steeds kleine maar toch geen onbelangrijke groep beschikken waarvan de moed van kameraden als Ionur reeds internationaal gekend is. Kortom te veel om hier in een notedop uit te kunnen leggen.
Belangrijk is dat we met onze afdelingen voor de immense taak staan om de kansen die zich zullen voordoen in de komende periode ook effectief te grijpen. Binnenkort zullen de finale teksten, die een ware leidraad zijn tot actie voor iedere strijdbare militant, beschikbaar zijn in het Engels (later volgt de vertaling) en uiteraard zal er in De Militant regelmatig verslagen gedrukt staan van onze werking in de verschillende afdelingen van de CWI.