De fusiekoorts in de autosector zet zich verder, in verschillende bedrijven blijft de discussie beheerst door termen als "schaalvergroting" en "rationalisering", lees besparingen en massale afdankingen.
Door Tom Vanstiphout
Er is nu een overproductiecapaciteit van 21 miljoen wagens per jaar. Van de veertigtal autoproducenten zouden er aldus autosectorspecialist Vic Heylen (De Morgen, 6/1/99) binnen enkele jaren maar een 5-tal van overblijven.
Ford liet al weten geïnteresseerd te zijn in Honda en BMW, dat nog maar onlangs Rover heeft opgekocht, maar beiden wilden hier (nog?) niet van weten. De arbeiders bij Rover hebben de gevolgen van de overname door BMW al mogen voelen: het opdrijven van de productiviteit en een enorme flexibiliteit.
Volvo, dat met een jaarlijkse productie van 400.000 wagens slechts 1,7 % van de Europese en amper 1% van de Amerikaanse markt in handen heeft, liet al weten de personenwagenafdeling te willen verkopen, of op zijn minst fuseren met een ander automerk. D e meest genoemde kandidaten hiervoor zijn Fiat en Ford.
De gesprekken met Fiat zijn misschien wel het verst gevorderd, maar Ford zou gouden zaken kunnen doen door Volvo over te nemen: ze zou eindelijk voet aan grond krijgen met auto's van een hogere klasse (wat ze al gedeeltelijk heeft na de overname van Ja guar) en het marktaandeel van Volvo in de VS omhooghelpen. Ford heeft ook meer dan voldoende cash achter de hand.
In Gent bevindt zich één van de belangrijkste Volvo-wagenfabrieken, goed voor een productie van 152.000 wagens of meer dan één derde van de totale autoproductie van Volvo. Volvo heeft momenteel een contract met de Belgische overheid dat het de Gentse fabriek nooit zal sluiten, maar het valt te betwijfelen dat de nieuwe eigenaar zich daar iets van zal aantrekken (zou Ford het nodig vinden om in België twee fabrieken open te houden?).
De militanten en delegees van de vakbonden dienen zich op deze herstructureringen goed voor te bereiden, tienduizenden jobs staan op het spel. Het argument dat de markt te klein is (overproductiecapaciteit) en er dus
fabrieken dienen gesloten te worden, gaat niet op: de ervaring en de kennis van de arbeiders in de autoassemblage kan aangewend worden in de productie van een beter openbaar vervoer, waar zeker een vraag naar is. Er moet voor elke job worden gevochten. De vakbondsleiding zal zich waarschijnlijk laten meeslepen in de argumenten van de patroons. Verweer je hiertegen door aan te sluiten bij de Beweging voor VakbondsVernieuwing.