De verdeeldheid binnen extreem-rechts in Frankrijk blijft leiden tot spectakel. Eind januari kwamen meer dan 2000 aanhangers van Bruno Mégret in Marignane (één van de steden met een FN-burgemeester) samen voor een bijzonder partij congres, op vraag van een derde van de 40.000 FN-leden. Vanop een "patriottisch diner" in Orléans verklaarde Le Pen het congres ongeldig. Intussen is ook de strijd rond de partijnaam begonnen. De kans is groot dat er in Frankrijk bij de Europese ve rkiezingen twee lijsten opkomen onder de naam FN.
Een aantal linkse activisten in Frankrijk stellen dat er geen verschil is tussen beide partijen. Uiteraard hebben beide strekkingen reeds bewezen één fascistische pot nat te zijn, maar de verschillen in tactiek kunnen verstrekkende ge volgen hebben. De Mégret-aanhangers stellen dat ze aan de macht willen deelnemen en dat Le Pen daar een hinderpaal voor was. Le Pen daarentegen wil vasthouden aan de traditie van het FN, waarbij knokploegen de politieke lijn bepalen. Natuurlijk moeten beide partijen bestreden worden, maar we mogen niet uit het oog verliezen dat de kans reëel is dat de burgerij erin slaagt de mégretisten, of toch een deel ervan, te recupereren om haar politiek uit te voeren. Een aantal FN-mandatarissen, op zoek naar een succesvolle carrière, dromen daar openlijk van.
De reacties op de split in het FN blijven ook niet uit. Het Vlaams Blok reageert "neutraal" op de problemen van grote broer FN. M.a.w. ze zijn het onderling niet eens. Zo lanceerde Filip Deman een openlijke steunbetuiging aan Mégret. Filip Deman is de architect van de Vlaams Blok-strategie in Brussel met Johan Demol. In het weekblad voor fascistische bejaarden "Pallieterke" stond dan weer een lovend artikel over Le Pen. Met de Europese verkiezingen zou de interne strijd in het Blok wel eens kunnen toenemen. Wat zal er gebeuren als zowel Le Pen als Mégret verkozen worden in het Europees parlement? Met wie zal het Blok een fractie vormen en hoe zullen ze dat uitleggen aan hun basis?