Kosovo

Crisis in Kosovo

Na de barbaarse moord op 40 Albanese burgers in het Kosovaarse dorp Racak dreigt een oorlog die de hele Balkan regio in vuur en vlam zou zetten. Hiermee was voor iedereen duidelijk dat het zogenaamde "staakt-het-vuren" dat drie maanden geleden door de westerse machten werd opgelegd, enkel was gebruikt door beide partijen om hun positie uit te bouwen als voorbereiding op een nieuw conflict. Bij het brutaal offensief van het Servische leger vorig jaar in augustus en september vielen 2.000 doden en werden meer dan 300.000 mensen uit hun huis gejaagd.

Het westen overweegt nu tussen te komen in het conflict. De propagandamachine om ons te doen geloven dat bombardementen van de NAVO een "humanitaire tussenkomst" zijn, is al op volle gang. Dank zij het bombarderen van Servische burgers (waarbij zoals gewoonlijk de gewone bevolking de prijs zal betalen) zouden de Servische autoriteiten gedwongen worden tot toegevingen. We moeten geen illusies hebben in het "menselijk" karakter van de interventie; het westen heeft geen pink verroerd in de maanden dat het Servische leger de Kosovaarse bevolking aanviel en via terreur de roep naar onafhankelijkheid poogde te smoren.

De ware reden voor de westerse bezorgdheid is veel meer laag bij de gronds. Nu het conflict in Kosovo dreigt uit te groeien tot een Balkanoorlog, ziet het westen haar eigen strategische, politieke en economische belangen in gevaar. Het westers imperialisme wil zo'n uitbreiding van het conflict voorkomen, maar zit in een lastig parket. Aan de ene kant wil het het agressieve Servisch nationalisme van Milosevic indijken, anderzijds wil het de positie van het UCK (het Kosovaars bevrijdingsleger) zeker niet versterken. Het groot-Albanees denken van het UCK legt immers evenzeer een bom onder de huidige grenzen in de regio.

Het doel van het westers imperialisme is duidelijk: verzwak het Servische regime, verdeel het UCK (lees: lijm de "gematigde" vleugel met vage beloften), behoud controle over de situatie. Hoe dit doel bereikt kan worden, is minder duidelijk: bombardementen op Servië kunnen evengoed tot een nationalistische reactie leiden als tot een verzwakking van het regime. Om het UCK te verzwakken, zou haar bevoorrading uit Albanië moeten worden afgesneden. Dat betekent een NAVO interventie aan de grond. Opnieuw met de nodige gevaren: hoe gaat de bevolking in het westen reageren wanneer de eerste doodskisten van NAVO-soldaten naar huis worden gebracht? En militaire interventie wordt door het westen enkel gebruikt wanneer haar andere drukkingsmiddelen zijn opgebruikt.

Militant Links steunt het democratisch recht op zelfbeschikking van de Kosovaren en veroordeelt iedere militaire interventie van het westen. We hebben echter geen illusies in het UCK, dat met zijn pro-kapitalistisch, nationalistisch programma en zijn tegenaanvallen op Servische burgers geen uitweg biedt. Maar het westers imperialisme biedt die nog veel minder: de gewone bevolking aan beide zijden zal eens te meer een hoge prijs moeten betalen voor een "overeenkomst" die geen enkele van de fundamentele problemen oplost. Het Dayton-akkoord dat Bosnië werd opgelegd, toont dit aan. Enkel een onafhankelijke arbeidersbeweging die staat voor klasse-eenheid en een onafhankelijk socialistisch Kosovo in een socialistische federatie van de Balkan, kan een duurzame vreedzame oplossing bieden.