Proces van de 13 van Clabecq

Verder mobiliseren!

Elke donderdagmorgen verzamelen zich - ondanks de gesloten zitting, de totale stilte van de syndicale apparaten en het dikwijls slechte weer - tientallen militanten aan de rechtbank van Nijvel om de openbaarheid van de debatten te eisen en een einde aan de vervolgingen. Naast het proces tegen de 13 is immers ook het stakings- en betogingsrecht in het algemeen in het geding.

 

De voorzitter van de rechtbank blijft de vraag om openbaarheid vanwege de advocaten van de verdediging negeren. Die hadden de opschorting van het proces gevraagd om de beslissing van het Hof van Cassatie over de «partijdigheid» van de rechtbank van Nijvel af te wachten. Die beslissing heeft echter geen zin meer, aangezien ze na de afloop van het proces valt. De voorzitter van de rechtbank van Nijvel heeft in ieder geval deze vraag tot opschorting gewoon genegeerd.

Wat nu gebeurt in Nijvel kan een precedent scheppen voor andere processen inzake de openbaarheid van de zittingen (en dan in het bijzonder voor het proces-Dutroux). De beslissing van de rechtbank om de zaal definitief te ontruimen, met als voorwendsel dat de openbaarheid van de zitting via de pers kan worden gegarandeerd, is in strijd met het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens en schendt de meest elementaire rechten van de verdediging.

Het is dus erg merkwaardig dat de pers daar niet met grote heftigheid heeft op gereageerd: door hun aanwezigheid aanvaarden de journalisten feitelijk medeplichtig te zijn aan een duidelijke schending van de «rechten van de mens».

De ondervraging van de beschuldigden gaat ondertussen verder zonder rekening te houden met het vermoeden van onschuld: het parket weigert de feiten die de 13 van Clabecq ten laste worden gelegd te verduidelijken. Ze moeten zich dus verdedigen zonder precies te weten waarvan ze beschuldigd worden. Het dossier is, kortom, een samenraapsel van meer of minder juiste feiten en geruchten. Een reden te meer om een einde aan deze vervolgingen te eisen.

Bepaalde regionale centrales van het ABVV (SETCa Brussel-Halle-Vilvoorde, ACOD-Luik, ...) hebben - tegen het nationale apparaat in - deze eis ook effectief opgenomen. In de praktijk gaat het vooral om petities en publieke vergaderingen. Maar niets hiervan verschijnt in de syndicale pers en geen enkele regionale centrale mobiliseert haar militanten om massaal in Nijvel te gaan protesteren.

Die wekelijkse betogingen blijven de beste manier om druk op de rechtbank uit te oefenen. De hervorming van het gerecht beloofde meer «doorzichtigheid». Steeds meer wordt echter duidelijk dat het gerecht een klassegerecht is dat er op uit is rekeningen te vereffenen met arbeiders die voor het behoud van hun werk strijd hebben gevoerd.

De Beweging voor Vakbondsvernieuwing heeft beslist te mobiliseren naar een betoging op zaterdag 7 maart in Tubeke, om 14 uur. Als voorbereiding op deze betoging vindt er op zondag 21 februari, eveneens in Tubeke, een conferentie plaats. Twee afspraken om niet te missen voor iedereen die vindt dat het stakings- en betogingsrecht niet mag worden uitgehold door een gerecht dat de patroons steeds weer op hun wenken bedient.


De Militant
1