Akties tegen de besparingen in het secundair onderwijs

De hervorming van het secundair onderwijs heeft verstrekkende gevolgen. Meer dan 1 miljard inleveringen, het vormen van Schoolgemeenschappen, de besparing van 2,5% leraaruren en de afvloeiing van 19.000 leerkrachten doen elke hoop op kwaliteitsvol en democratisch onderwijs als sneeuw voor de zon verdwijnen.

De maatregelen vertonen veel gelijkenissen met wat de Hogescholen overkwam ten tijde van het HOBU-decreet. Vandaag is het Hoger Onderwijs buiten de universiteit er triestig aan toe. Mastodontscholen met gebouwen die bij gebrek aan middelen niet onderhouden worden en letterlijk afbrokkelen. De benoemingsstop verhindert het aanwerven van jonge enthousiaste docenten. Professor Barabas en Gobelijn zijn de norm. De studenten leidden onder de besparingen. Er is nauwelijks tijd, aandacht of middelen om een goede opleiding te verzorgen.

In het secundair kunnen de gevolgen van deze besparingen heel wat groter zijn. Wat gebeurt er op een school met duizenden leerlingen die, gebonden aan de leerplicht, geen andere keuze hebben dan de lessen te volgen. Zelfs al werkt men tijdens deze lessen met materiaal uit de pre-historie en heeft men geen geld om degelijke computers en/of machines aan te schaffen. Iedereen weet dat het praktisch nut van de opleiding zo een opleiding te verwaarlozen is. De scholieren uit de technische en beroeps- richtingen worden met de vinger gewezen omdat ze niet gemotiveerd zouden zijn. Onterecht. De leerlingen weten best dat een opleiding aan een draaibank uit de jaren ’60 niets waard is. Dat zij tijd verspillen op de schoolbanken wegens gebrek aan moderne machines en opleidingen. De besparingen maken dat de school het zich niet kan veroorloven een computergestuurde draaibank aan te schaffen zonder de sponsoring van één of andere fabriek. Dit kan enkel leidden tot meer frustratie. Onderwijs moet een investering zijn in ons, jongeren. Vandaag is het de zoveelste openbare dienst op weg naar meer privatisering.

De neoliberale logica dringt door tot in het hart van onze scholen. De refters moeten 460 miljoen winst maken. De scholen worden bestuurd door directeurs-managers. Het aan de school verbonden onderhoudspersoneel zal vervangen worden door onderaannemers waar arbeiders tegen slechtere voorwaarden aan de slag moeten. Het kan natuurlijk ook zoals in het St-Jozefsinstituut of in het K.A., waar scholieren als goedkope arbeidskracht dienst doen. Bij wijze van strafstudie zet men leerlingen aan het werk om de ramen te schilderen, de trappen te repareren, de klassen te kuizen, enz…

De Scholierenvakbond wil in de komende weken campagne voeren tegen deze maatregelen. In eerste instantie wil ze de scholieren, ouders, leerkrachten en schoolpersoneel wakker schudden en waarschuwen. SVB zal het protest organiseren tegen elke afbraak van het onderwijs. Of het nu over een verhoging van de maaltijdprijzen, het afschaffen van het leerlingenvervoer, of het sluiten van een school gaat.