Het enige alternatief dat de regering naar voor brengt voor het vluchtelingenprobleem is het 'sluiten van de grenzen'. Volgens de minister van binnenlandse zaken bestaat de taktiek van de regering eruit om repressief en preventief op te treden. De repressie leidt tot het afraden van kandidaat-vluchtelingen om nog naar hier te komen. Op die manier wordt toegegeven aan de standpunten van extreem-rechts dat de economische problemen hier gelinkt zijn aan de aanwezigheid van vluchtelingen. Zo hopen de traditionele politici in de verkiezingen te scoren. Maar de realiteit blijft bestaan. Na jaren van repressief beleid is het probleem er enkel erger op geworden. In de praktijk wordt er met deportaties gewerkt, maar worden er ook duizenden vluchtelingen in de illegaliteit gedwongen waar ze een laag van arbeiders vormen die via zwartwerk extra kunnen uitgebuit worden door de patroons.
De vluchtelingen vluchten omwille van conflicten, sociale of ethnische spanningen door het uiteenvallen van landen door de uitbuiting van de grondstoffen van die landen door multinationals en door de afbetalingen van hun schulden. In verschillende Afrikaanse landen zijn er enorme bodemrijkdommen, denk maar aan de olie of het goud. De lokale bevolking kan echter niet meegenieten van die rijkdom. Het zijn de multinationals die gaan lopen met winst en de lokale bevolking zelfs geen basisbenodigdheden zoals degelijk onderwijs of gezondheidszorg verstrekken. Om die lokale bevolking onder controle te houden installeren ze dictatoriale regimes die repressief optreden tegen iedereen die zich verzet tegen het systeem. Om iets te doen aan het vluchtelingenprobleem moeten daarom de multinationals aangepakt worden.
Gilles Lambert