Frankrijk:
Drieduizend mensen woonden de lanceringsmeeting bij van de gezamenlijke verkiezingskampanje van de Franse Trotskistische organisaties "Lutte Ouvrière" en "Ligue Communiste Révolutionaire". De meeting vond plaats in de eivolle "salle de la Mutualité" te Parijs. Het was veruit de grootste politieke meeting van de kiesstrijd tot nog toe. Ook in kleinere Franse steden werden telkens enkele honderden militanten en sympathisanten op de been gebracht.
Tot voor enkele jaren werd "klein" links nog afgedaan als een marginaal verschijnsel. De Parti Socialiste (PS) van Jospin en de Parti Communiste (PC) van Hue waren de electorale vertegenwoordigers van links. Maar zoals in België en elders in Europa verschilt hun politiek nauwelijks van de besparingspolitiek van rechts. Heel wat arbeiders en hun gezinnen keerden zich daarom af van deze partijen en zochten naar een alternatief.
Traditioneel rechts was al even gediscrediteerd als traditioneel links. De Groenen zijn ook in Frankrijk een amalgaam van beter betaalde middengroepen die neerkijken op de armere bevolkingslagen uit de banlieus (de armere wijken aan de rand van de steden). Bleef over: uiterst links of uiterst rechts. Uiterst links had echter noch de middelen, noch de aanpak om bredere lagen van de bevolking te bereiken.
Uiterst rechts kon hiervan profiteren om met veelkleurige folders en dure reklamecampagnes de armere Fransen op te zetten tegen hun buitenlandse buren en de aandacht af te leiden van de echte schuldigen voor de krisis: de patroons, de politiekers en hun rijke vriendjes. Veel linksen en progressieven besloten hieruit dat de maatschappij verrechtst was, sommigen gingen zelfs zover te spreken over fascisering - wat betekent dat er een brede steun zou bestaan voor een reaktionaire besparingspolitiek - zij zagen slechts één kant van de medaille.
Militant Links heeft steeds erkend dat de voorbije periode gepaard ging met desillusie en demoralisatie onder grote delen van de arbeidersklasse. Wij wezen er echter tegelijk op dat het stemmen voor het Vlaams Blok voor velen geen stem was voor diens uiterst rechtse politiek, maar veeleer een stem tegen de traditionele partijën. Frankrijk was het land waar extreem-rechts het sterkst was. Het enige land, op Italië na, waar extreem-rechts - in Frankrijk enkel op lokaal vlak - even mee aan de macht mocht. Vandaag is extreem-rechts in Frankrijk gesplitst, terwijl in datzelfde land uiterst links volgens opiniepeilingen voor het eerst 5 tot 8% of meer zou kunnen behalen!
Wat we in Frankrijk zien gebeuren is slechts het tipje van de sluier. De Franse arbeiders en hun gezinnen beginnen stilaan naar links op te schuiven. Hun afkeer van de traditionele politiek leidt niet langer tot apathie maar meer en meer tot aktief verzet dat een politieke uitdrukking vindt via de trotskistische organisaties. Ook in België en elders in Europa zal uiterst links in de komende jaren de wind mee krijgen onder één voorwaarde: dat ze zich duidelijk afzetten van de rechtse politiek en de sociaal-democratie en van de misdaden van het stalinisme.
Militant Links en haar franse tegenhanger "Gauche Révolutionaire" hebben opgeroepen om van de lijst LO-LCR een echt éénheidsfront te maken van alle stromingen die willen vechten tegen de besparingspolitiek. Wij menen dat deze gelegenheid moet worden aangegrepen om een nieuwe arbeiderspartij op te richten waarin alle linkse stromingen die bereid zijn consequent tegen de besparingen te strijden welkom zijn. Een partij waarvan de leden zich vrij kunnen organiseren in tendenzen en zelfs frakties, kortom een partij met een demokratische werking.
LO en LCR zijn daar voorlopig nog niet aan toe. GR heeft opgeroepen om comité's op te richten in de wijken om de kiescampagne zo goed mogelijk te voeren. Enkel door zoveel mogelijk kiezers aktief te betrekken bij de campagne kan de electorale doorbraak omgezet worden in een reële versterking van links. Deze komitees kunnen de basis worden voor het opzetten van een nieuwe arbeiderspartij.