VLD-Schepen Serraes, gekend van privatiseringen en 50fr. vuilniszakken, heeft ontslag moeten nemen als voorzitter van de intercommunale IVAGO. In de politieke wereld werd hij omschreven als een politiek moedig man. Iemand die z'n buur vergiftigt is een moordenaar, iemand die essentiële gegevens over de dioxine-uitstoot achterhoudt en daardoor een volledige stad het risico op vergiftiging doet lopen, is "een politiek moedig man". Juist, ja!
"Zeldzame aangeboren afwijkingen bij kinderen en ander gezondheidsklachten - vooral ademhalings- en eczeemproblemen." Dit zijn de gevolgen van een te hoge dioxine-uitstoot in de nabijheid van woonwijken, zoals in Wilrijk en in Aartselaar.
Guy Serraes, die door zijn kiezers geacht werd de belangen van de Gentse bevolking te verdedigen, heeft de gezondheid van velen op het spel gezet om zijn kapitaalkrachtige vriendjes binnen IVAGO te beschermen.
De privé-partner (Ecov) binnen IVAGO had zich garant gesteld voor het betalen van alle saneringen die moesten gebeuren aan de verbrandingsoven in Gent. Cijfers die aantonen dat de dioxine-uitstoot te hoog ligt, betekenen dan ook een extra kost die ze liever niet doen.
Een commissie van experts o.l.v. professor Baeyens moest minister Kelchtermans adviseren over de verbrandingsovens. In de Knack van 3 februari verklaart Baeyens: "De nieuwe rookgaszuivering van Gent vertoont enorme tekorten. Wat daar twee jaar geleden is gebouwd, is nu al verroest. Dat is een slechte constructie en niet vergelijkbaar met Isvag. Wellicht is Gent mede het slachtoffer van de openbare aanbesteding. Het laagste bod heeft het gehaald, maar deugde technisch niet."
Dit toont in de realiteit wat privatisering betekent. Onze gezondheid op het spel zetten om zo veel mogelijk winst te kunnen maken. Militant Links heeft dan ook tijdens de gemeenteraad van februari geprotesteerd tegen deze gang van zaken en het ontslag geëist van Serraes, die nog altijd zetelt in de beheerraad van Ivago. Daarnaast eisten we z'n ontslag als schepen van personeelszaken omdat zo'n persoon niet vertrouwen valt als het over de belangen van de Gentse bevolking gaat.
Opmerkelijk is alleszins dat Serraes geen verkiesbare plaat gekregen heeft voor de parlementsverkiezingen, waar hij op z'n zachtst uitgedrukt niet tevreden mee is.
Bij verbrandingsovens worden er normen opgelegd. Bij bedrijven zijn degelijke normen zo goed als onbestaande. Zo vind men het een prestatie dat Sidmar in Zelzate zijn dioxine-uitstoot kunnen verminderen heeft tot 2.5 nanogram, wat nog altijd meer dan 25 maal de norm is voor de verbrandingsovens.
De huidige politiek durft het niet aan de bedrijven aan te pakken en wie is er het slachtoffer van? Ten eerste de werknemer natuurlijk, maar ook de omwonenden van zo'n fabriek. Dat zijn niet de parlementairen of de bedrijfsbazen. Die zetten hun villa's wel ergens in het groen. Het is de werkende bevolking die in de buurt van die fabrieken wonen. Keer na keer wordt het nu duidelijk dat onze gezondheid op het spel wordt gezet voor de winsthonger van de bazen.