De viering van Koerdisch nieuwjaar, in het weekend van 20 en 21 maart, werd ook dit jaar door de Turkse staat met geweld beantwoord. Traditioneel gaat dit feest gepaard met massale steunbetuigingen aan het Koerdische onafhankelijkheidsstreven. Reactie van de Turkse overheid: duizenden arrestaties, raids op vreedzame Koerdische betogers, er werd zelfs op sommige manifestanten geschoten,... Kantoren van de Koerdische Hadep-partij werden door de Turkse politie gesloten of kort en klein geslagen. Kritische waarnemers, waaronder Lode Vanoost (Agalev) en Chris Den Hond (Med-TV), zag de Turkse regering liever gaan dan komen: ze werden «preventief » bij hun aankomst in Istanboel opgepakt.
Ook in Europa zorgde de Koerdische kwestie voor deining: Med-TV - dat uitzendt via het Britse ITV - werd uit de ether genomen omdat het zou aangezet hebben tot het «gebruik van geweld ».
De arrestatie van PKK-leider Öcalan heeft de nationalistische spanningen verder op de spits gedreven - de Turkse overheid besliste onlangs om het proces tegen de PKK-leider uit te stellen. De PKK heeft een stalinistisch verleden (en steunt intern nog steeds op sterk gecentraliseerde legerverhoudingen), maar kwam na de val van het Oostblok meer en meer in zuiver nationalistisch vaarwater. In de plaats van een klasse-analyse van de Koerdische kwestie, kwam een discours dat de klemtoon legt op de «e enheid» van alle Koerden.
Marxisten erkennen de culturele en politieke rechten van onderdrukte minderheden. Maar de nationale strijd hangt onlosmakelijk samen met de strijd voor een kwalitatieve verbetering van de levensomstandigheden die alleen door een socialistische planeco nomie kan worden gerealiseerd.
Desalniettemin vertegenwoordigt de PKK een massa-kracht. Voor vele Koerden is ze een symbool van vezet tegen de niets ontziende staatsterreur. Socialisten in West-Europa dienen de Koerdische onderdrukking bekend te maken en actief campagne te voeren vo or een socialistisch Koerdistan dat als een baken kan gelden voor de regio en de hele wereld.