De NMBS kampt met een enorm tekort aan treinbestuurders. Vooral in Vlaanderen wordt de toestand langzamerhand onhoudbaar. In Leuven is er op een kader van 161 effectieven een achterstand van 1363 dagen op de verloven van '98. Verlof vragen kan nog wel, krijgen is een andere zaak. De arbeidsduurvermindering naar 36 uur die afgedwongen werd, wordt in Leuven niet toegepast. Bestuurders die de afgelopen twee jaar op pensioen gingen, worden niet vervangen. Ook voor de extra treinen van het laatste IC/IR-plan werden geen aanwervingen gedaan. En alsof dat niet genoeg was, werden nog eens zes bestuurders van Leuven naar Brussel verplaatst. Niet te verwonderen dat tegelijkertijd met de werkdruk het ongenoegen bij het personeel stijgt.
Dat de NMBS wel degelijk op de hoogte is van dit personeelstekort blijkt uit het feit dat ze als « oplossing » dan mar bespaart op wettelijke, permanente vorming van de treinbestuurders. Tot vorig jaar had men recht op vier dagen les en één dag praktijk om de wijzigende spoorreglementeringen onder de knie te krijgen. Dat is nu teruggeschroefd tot één dag. Het resultaat van het examen blijft wel bepalend voor het premiestelsel. De sociale verworvenheden van het personeel, samen met de veiligheid van de reizigers, moeten blijkbaar opdraaien voor het feit dat de NMBS twee jaar te laat is begonnen met haar aanwervingscampagne.
Voor de treinbestuurders van Leuven is het genoeg geweest. Voor het oplossen van dit personeelsgebrek zijn minstens 30 aanwervingen nodig. Op korte termijn eisen de vakbonden dat de zes naar Brussel verplaatste bestuurders terugkeren op vervanen worden. Ook moet de permanente vorming ingebouwd blijven binnen de voorziene prestaties.
In Leuven willen ze zolang het probleem niet opgelost wordt, elke maandag (dag van de permanente vorming) staken. De collega's van Aarschot en Luik hebben reeds toegezegd om op 19 april mee te doen.
een correspondent