Bij het ter perse gaan van De Militant gaat de staking bij de Gentse buizenproducent Carnoy de vierde week in. De centrale eis blijft de heropname van ABVV-delegee Raf Verbeke. Die werd op 4 augustus via deurwaardersexploot ingelicht over zijn ontslag om dringende redenen. Nog diezelfde dag om 9u45 ging de ochtendploeg in staking. De staking wordt gesteund door de drie metaalbonden – ABVV-CMB, ACV-CCMB en ACLVB -, enkel de bedienden doen niet mee.

Officieel luidt het dat Raf teveel verlofdagen heeft opgenomen. Zijn verlof werd echter goedgekeurd door de personeelsdienst. In werkelijkheid wil de directie met het ontslag van Raf de syndicale delegatie verzwakken met het oog op herstructureringen in het najaar. De huidige eigenaar, de firma NACAP, zelf een dochter van de Nederlandse KOOP-groep die in totaal zo’n 6.000 mensen tewerkstelt, nam Carnoy pas in maart over van de multinational Mannesmann. Die heeft de vestiging jarenlang verwaarloosd, waardoor een grote kuis nodig is. De vraag luidt wie dat zal betalen: de patroon door te investeren of de arbeiders door in te leveren ? Het ziet ernaar uit dat van de beloofde investeringen niet veel terecht zal komen.

De nieuwe directie wil blijkbaar met grove middelen een einde maken aan de sociale verworvenheden van de arbeiders. Mensen met 30 jaar dienst krijgen zonder enige aanleiding een « laatste verwittiging » per aangetekende brief. Wie zijn veiligheidsbril even afzet krijgt dat ook. Bedienden worden zonder boe of ba afgedankt terwijl buitenfirma’s nieuwe projecten voorbereiden. Bij het ontslag van Raf legde de directie alle wettelijke procedures naast zich neer. Het gebeurde zonder overleg.

De directie probeert met alle mogelijke middelen de staking te breken. Ze begon met iedereen uit te betalen die zich aanmelde, ook zonder werken. Vervolgens verspreidde ze een brief over de zogenaamde afwezigheden van Raf. Dan kwam ze met eenzijdige verzoeksschriften en dwangsommen. Nadat 76% van de arbeiders op een personeelsvergadering zich na twee weken staking uitsprak voor verderzetting ervan betwistte de directie de geldigheid en dreigde ze indirect met sluiting. Tenslotte belt ze iedereen dagelijks op om toch maar een aantal werkwilligen te vinden.

Het is duidelijk dat dit conflict een belangrijke test is voor heel de arbeidersbeweging. Als de directie haar zin krijgt zullen andere patroons haar voorbeeld volgen. Nu al worden jaarlijks tientallen delegees op allerlei mogelijke manieren door hun patroons aan de deur gezet. Meestal wordt daar nauwelijks of geen aandacht aan gegeven. Zeker in Vlaanderen gaat men er doorgaans vanuit dat er toch niets meer aan te doen is. De staking bij Carnoy doorbreekt deze gelatenheid. Een overwinning van de arbeiders van Carnoy is van belang voor heel de arbeidersbeweging.