DEZE REGERING LEIDT SPOORMANNEN EN REIZIGERS NAAR DE SLACHTBANK.

Het spoorverkeer: een oud zeer voor zowel gebruikers als werknemers. 65 stakingsacties op twee jaar tijd tonen dat aan. Duidelijk is dat we met een fundamenteel probleem te maken hebben, een probleem die niet op lossen valt door reorganisatie, maar vee leer door andere opties te nemen.

De optie van de regering is duidelijk: liberalisering. En dat hierop een privatisering zal volgen, is even duidelijk - als het van de regering en degene die azen op rendabele overheidsdiensten afhangt.

Om die overheidsdiensten aantrekkelijk te maken, moet de overheid eerst het "vuile werk" opknappen. Een groot deel van het personeel is reeds afgedankt met personeelstekort, verregaande flexibiliteit, uitgestelde verlofdagen maar ook vertragingen e n dergelijke tot gevolg. De reizigers en de werknemers zijn daarbij de klos. Dat is het werkelijke verhaal achter de stakingsacties en het ongenoegen van de reizigers.

De mythe dat privatiseren een oplossing biedt op de huidige kwalen is achterhaald. Het tragische treinongeval in Londen, met meer dan 100 doden, is daar een voorbeeld van. Veiligheid en dienstverlening - en betaalbare prijzen - komen op de laatste plaats als winst het oogmerk wordt.

Tenzij de vakbonden de handen in elkaar slaan, niet alleen op nationaal maar ook op internationaal vlak, om een strijd te voeren in het belang van werknemers en reizigers tegen de beslissing van de Europese top die de liberalisering voorbereidt.

Eén van de problemen die zich daarbij stelt, is de noodzaak om de kunstmatige tegenstelling van vandaag te doorprikken, namelijk de idee dat de strijd van de werknemers tegen de belangen ingaan van de reizigers. De reizigers hebben er alle b elang bij om stakingsacties te steunen als deze bedoeld zijn om de dienstverlening te behouden en te verbeteren.

Een campagne gericht op de reizigers om hen te sensibiliseren over deze zaak is absoluut noodzakelijk. Vandaag gaan er in Engeland als resultaat van de treinramp steeds meer stemmen op om over te gaan tot renationalisatie en verregaande investering en in het spoorwegennet. Een debat daarover dringt zich op. Maar geen debat die slechts één kant belicht, maar een debat die reizigers en werknemers dichter bij elkaar brengt.

Militant Links vindt inderdaad dat de huidige toestand onhoudbaar wordt en wij vrezen dat Durant, de minister van verkeer, de situatie niet zal verbeteren, integendeel. Wij denken dat een gevecht moet opgestart worden, niet enkel om te behouden wat we hebben, maar een gevecht voor een andere optie. Wij hebben nood aan een politiek die de fundamentele keuze maakt om meer te investeren in de openbare dienstverlening en die tevens controle van de werknemers en de gebruikers toelaat op deze diensten. D at is de optie waar wij voor staan.

Els Deschoemacker