Waarom wij lid werden van de Linkse Socialistische Partij “Ik heb Internationaal Verzet ontmoet toen er aan de schoolpoort pamfletten werden uitgedeeld. Er werd opgeroepen voor een startvergadering in Eeklo. Tegen het kapitalisme ben ik altijd al geweest. Wat ze willen doen in het onderwijs met de Bologna-verklaring - een privatisering van het onderwijs - dan zegt dat voor mij genoeg. Een week voor ik Internationaal Verzet leerde kennen sloot ik mij officieel aan bij Agalev, maar dat wil ik nu herzien. Ze zeggen wel dat ze met sociale thema’s bezig zijn, maar ik de praktijk zien we daar niet veel van. Hun programma reikt niet ver genoeg. Ze denken het systeem van binnenin te kunnen veranderen, maar daar geloof ik niet meer in.” Jonas, 18 jaar, eerste jaar Sociaal Hoge School Gent “Voor ik aansloot bij Militant Links was ik actief bij Blokbuster Aartselaar. Daar discussieerde ik zeer veel over waarom het Vlaams Blok zo veel stemmen haalde. Ik heb er lang over gedaan vooraleer ik het eens was met de ideeen van Militant Links. Ik had echt schrik van een klassiek marxistische partij. We hebben de ervaring gehad met het stalinisme en ik stond er bijgevolg zeer kritisch tegenover. Maar hoe langer hoe meer had ik het gevoel een partij gevonden te hebben waar ik me bij kon aansluiten. Vooral de ideeen van het socialisme vond ik zeer sterk. Wie wil er nu geen maatschappij waarin iedereen gelijke kansen en rechten heeft en waarbij het niet degene zijn met het meeste geld, die met de meeste rechten gaan lopen.“ Sven De Deken, eerste jaars student Psychologie aan de KUL “Ik ben op de 1 mei betoging in Mechelen de groep Blokbuster tegengekomen en heb toen mijn naam opgegeven om mee te werken. Via Blokbuster leerde ik Militant Links kennen. Ik vond deze organisatie onmiddellijk zeer interessant: het gaf mij een breder beeld over hoe racisme kan groeien. In Mechelen heb je echt een muur tussen migranten en Belgen. Spreken tegen elkaar doen ze niet. Ik kan mij daar niet mee verzoenen. Ik ben daar echt tegen. Militant Links heeft mij doen inzien dat racisme één van de logische gevolgen is van het kapitalisme. Het kapitalisme en haar multinationals en banken bepalen te sterk het leven van mensen.” Natalie Van Gijsel, scholier Mechelen “ In tegenstelling tot andere organisaties besteedt Militant Links zeer veel aandacht aan vorming. Iedere week discussiëren we over aktuele thema’s en komen we tot een andere visie op gebeurtenissen. Iedereen kan aan deze discussies deelnemen want de bedoeling is iedereen te betrekken en te vormen. De organisatie wordt uitgebouwd door in discussie te treden met mensen op straat en door de ideeen te toetsen aan de praktijk. Voor ik lid werd had ik dezelfde ideeen over de oorzaak tussen arm en rijk, maar ik was niet georganiseerd. Daar wilde ik verandering in brengen zodat ik er niet alleen voor stond.” Filip Broers, 16 jaar, scholier kunstonderwijs Antwerpen.

Nieuwe naam, nieuw secretariaat, nieuwe leden. Een vernieuwingsoperatie? Nee, een aanpassing aan een veranderende wereldsituatie.

Jarenlang stonden socialisten alleen in hun kritiek op het kapitalistische winstsysteem, laat staan dat hun socialistisch ideëengoed begrepen werd. Carrière-planning, privé-initiatief, meedingen op de beurs om een paar interessante aandelen te bemachtigen,... leken toverwoorden. Degenen die niet meedraaiden in de mallemolen werden meewarig bekeken. Armen werden verantwoordelijk gesteld voor hun armoede.

Gedurende deze jaren bouwde Militant Links zich op tot een consequente tegenstander van racisme en het Vlaams Blok; organiseerde ze een jongerenmars voor werk tegen racisme; voerde ze actie tegen de besparingen in het onderwijs; haalde ze de pers in haar strijd tegen de privatisering van de huisvuilophaling en zette ze haar eerste stappen op het electorale veld. Ondertussen lag ze aan de basis van de opbouw van de strijdbare linkse studentenorganisatie, de ALS, die in Gent uitgroeide tot een reële kracht en nam ze het initiatief tot het opzetten van een scholierenvakbond die in Kortrijk en Aalst meerdere malen van zich liet horen. Op het syndicale terrein toonde ze wat ze waard was in de ondersteuning van de arbeiders van Clabecq in hun strijd tegen de sluiting van hun fabriek en de aanvallen die er kwamen van de vakbondstop en regeringszijde.

Kortom, tegen de stroom in wist Militant Links/Militant zich niet slechts te handhaven, maar tevens de basis te leggen voor de (weliswaar nog steeds kleine) partij die ze vandaag geworden is. De basis om dit te kunnen doen was de scherpte van de analyse en de daaruitvloeiende perspectieven, gepaard met een flexibiliteit in de methodes die ze aan de dag legde.

Vandaag is de objectieve situatie aan het keren. Het ideologische overwicht van de burgerij wordt langzaam doorbroken door ongeloof en wantrouwen. Europa zou welvaart brengen maar wat ervaren werd, was een ware kaakslag voor de arbeidersbeweging: onze sociale zekerheid werd op de helling gezet; besparingen in het onderwijs waren onderdeel van een ware veldslag tussen regeringsleiders enerzijds en leerkrachten en leerlingen anderzijds; flexi-België werd verder uitgebouwd met als resultaat een zeer gestresseerde en aan de pillen verslaafde bevolking en de openbare diensten werden klaargestoomd om te privatiseren. En dit terwijl we officieel een periode meemaakten van economische bloei op wereldvlak. Het begrip dat winsten gemaakt worden op de kap van miljoenen arbeiders is sterk toegenomen.

Seattle was niet slechts een keerpunt. Het was een uitdrukking van een toenemende radicalisatie in actie omgezet. In Genua ging men een stap verder. Strijd tegen de uitbuiting van de zogenaamde derde wereld door multinationals werd aangevuld met een begin van strijd tegen de neo-liberale politiek van de eigen regeringen.

De reacties op de verschillende oorlogen en militaire conflicten toont ons het begin van een nieuwe vredesbeweging op internationaal vlak. In de maand oktober zullen betogingen plaatsvinden tegen de militaire wraakoefeningen van de VS. Duizenden, zoniet miljoenen mensen kunnen betrokken worden in deze beweging.

Het linken van de strijd tegen de uitbuiting van de derde wereld, de neo-liberale politiek in de westerse wereld en oorlog in het algemeen is slechts één van de taken van socialisten vandaag. Een andere taak is de uitbouw van een politiek instrument, een politieke partij, waarmee een tegenkracht op wereldvlak kan uitgebouwd worden.

Dit is de taak dat LSP/MAS zich stelt. LSP/MAS was samen met haar campagne Internationaal Verzet/Resistance International niet alleen prominent aanwezig op de verschillende protestacties tegen de bijeenkomsten van de EU. Ze zette in heel het land mobilisatie en coördinatie comite’s op van scholieren en studenten. Ze organiseerde een succesvol kleinschalig discussiekamp op in Brugge met een dertigtal aanwezigen en organiseerde tientallen publieke meetings en openbare afdelingsvergaderingen over de Bologna-akkoorden in het onderwijs, de aanvallen in de VS en welke implicaties voor de arbeidersbeweging en over wat Europa betekent voor het gros van de bevolking. Met deze activiteiten bereikten we honderden jongeren en arbeiders. Maar LSP/MAS is geen massakracht. Wat wij doen zou duizendvoudig georganiseerd kunnen worden door meer sterke arbeidersorganisaties. Het gebrek aan een strijdprogramma waarmee arbeiders en jongeren op de hele wereld verenigd kunnen worden, leidt echter tot passiviteit en of wanhoopsacties. Terrorisme en sabotage komen terug op de voorgrond (zie syndicale pagina en dossier over de VS).

LSP/MAS roept iedere scholier, student of arbeider op zich aan te sluiten bij deze organisatie om zowel programmatorisch als organisatorisch de strijd tegen uitbuiting en oorlog verder te kunnen zetten. Het is een socialistische, niet stalinistische strijdpartij die samen met jouw lessen wil trekken uit eerdere strijd om de strijd van vandaag meer efficiënt te kunnen voeren. Ze heeft nieuwe afdelingen in Mechelen en Turnhout en hoopt binnenkort nog een nieuwe afdeling op te kunnen zetten in Geel. Hoe je ons kunt bereiken vind je terug op de voor en achterzijde van deze krant.

Els Deschoemacker,
Nationaal organisator.