Geschiedenis van het CWI
Het CWI is een wereldwijde socialistische organisatie met afdelingen in meer dan 35 landen. Op haar stichtingscongres in april 1974 waren vier afdelingen aanwezig (Groot-Brittanië, Duitsland, Ierland en Zweden) samen met individuen uit Belgie, India, Spanje en Sri Lanka.
Ten tijde van ons Achtste Wereldcongres (november 2002) waren er vertegenwoordigers aanwezig van een 25-tal landen van alle continenten.
De roots van het CWI ligt in de strijd van Trotsky tegen de opkomst van het Stalinisme. De isolatie van de vroeger Sovjetunie, samen met het achtergebleven karakter zorgden voor de opkomst van het stalinisme, een totalitair regime. De strijd van Trotsky en z'n medestanders hiertegen leidde tot de oprichting van de Vierde Internationale, een organisatie die opkwam voor arbeidersdemocratie en socialisme. Kort na de oprichting van de Vierde Internationale brak de Tweede Wereldoorlog uit en werden talrijke activisten, waaronder Trotsky, vermoord door zowel fascisten als stalinisten. Na de oorlog werden de leiders van de Vierde Internationale geconfronteerd met enorme moeilijkheden in het begrijpen van de veranderde wereldsituatie. Zo begrepen ze het karakter van de na-oorlogse economische groei in het Westen niet, maar ook de versterking van het stalinisme in Rusland en Oost-Europa, het karakter van revolutie in de neo-koloniale wereld of de beslissende rol van de arbeidersklasse in het veranderen van de samenleving begrepen ze niet. Een reeks politieke fouten leidde tot het ineenstorten van de oorspronkelijke organisatie en een versplintering in tientallen groepen.
De historische roots van het CWI ligt bij Britse Trotskisten die noch de nieuwe situatie negeerden, noch op opportunistische wijze goedkoop succes zochten. We hebben ons nooit beperkt tot het analyseren van de situatie. We hebben altijd zoveel mogelijk tussen gekomen in de strijd die plaats vond om er de ideëen van het Marxisme te verspreiden onder arbeiders en jongeren.
Gedurende een lange tijd was onze organisatie erg klein en enkel actief in Groot-Brittannië, hoewel we steeds een internationalistische houding behielden. Sinds eind jaren 60 hebben we meer activisten kunnen bereiken in andere landen en hebben we de basis gelegd voor het oprichten en de verdere groei van het CWI.
Liverpool en de strijd tegen de Poll Tax
Een belangrijk element in onze ontwikkeling in quasi al onze afdelingen, is onze betrokkenheid in verschillende vormen van strijd. Onze rol is daarbij niet beperkt gebleven tot actieve deelname, in heel wat gevallen heeeft onze organisatie een sleutelrol gespeeld in die strijd.
De belangrijkste strijdbewegingen die we totnutoe geleid hebben vonden plaats in Groot-Brittannië, vooral de strijd tegen Thatcher toen zij premier was. Midden jaren '80 leidden onze leden, toen nog onder de naam 'Militant', de strijd van het gemeentebestuur van Liverpool tegen besparingen. Die strijd ging gepaard met massale stakingsacties en betogingen. Later waren we ook betrokken in de strijd tegen de Poll Tax (een gehate belasting die Thatcher wou invoeren). Hiertegen werd een campagne van burgerlijke ongehoorzaamheid georganiseerd waarbij 18 miljoen Britten geen Poll Tax betaalden en er betogingen waren met tot 250.000 demonstranten. Dat zorgde ervoor dat Thatcher de belasting moest intrekken en uiteindelijk ontslag moest nemen.
Deze strijd werd georganiseerd in oppositie tegen de leiding van de Labour Party en de meeste vakbondsleiders. In Liverpool hielpen zij de Tory's om het protest te bestrijden. Met de Poll Tax slaagden ze daar niet in. Onze strijd tegen pro-kapitalistische leiders van de arbeidersbeweging is steeds een belangrijk gegeven geweest in de ontwikkeling van onze organisatie.
In veel landen, zoals o.a. Griekenland, Spanje, Zuid-Afrika en Zweden, is die strijd erg hard geweest. De leiding van de gevestigde arbeidersorganisaties waren daar bang van een herhaling van het succes dat we hadden in Groot-Brittanië, waar we gedurende meer dan 15 jaar de jongerenafdeling van de Labour Party controleerden en tijdens de jaren '80 drie kameraden verkozen hadden in het parlement onder de slogan: "een arbeidersparlementair aan een arbeidersloon".
Het CWI is betrokken in strijd op verschillende terreinen. Soms hebben we pionierswerk verricht rond nieuwe thema's, zoals een campagne tegen geweld binnen het gezin. Soms hebben we ook erg belangrijke initiatieven genomen, zoals de oprichting van Youth against Racism in Europe (Jongeren Tegen Racisme in Europa, in België: Blokbuster), een internationale anti-fascistische organisatie die in oktober 1992 een Europese betoging organiseerde in Brussel waarop 40000 antifascisten present waren.
Naast campagnes op de werkvloer en in de wijken, nemen CWI-leden ook deel aan verkiezingen. Daarbij wordt telkens benadrukt dat verkozenen van het CWI actief zullen deelnemen aan strijdbewegingen en zullen leven aan hetzelfde loon als de arbeiders die hen verkozen hebben. Op dit ogenblik zijn er CWI-leden verkozen in gemeenteraden in Groot-Britannië, Ierland, Nederland en Zweden. Joe Higgins is in Dublin verkozen voor het Ierse parlement.
Strijden tegen dictaturen en tegen de verdeling van de arbeidersklasse
In andere landen leveren we onze bijdrage in de strijd tegen de dictatuur, zoals ons werk voor de opbouw van strijdbare vakbonden in Zuid-Afrika tijdens het Apartheidsregime. Andere kameraden waren ondergronds actief tegen het regime van Pinochet in Chili. Nadat de Nigeriaanse Generaals in 1993 de presidentsverkiezingen annuleerden, steunde de democratische oppositie de oproep van onze kameraden tot een algemene staking.
In bepaalde landen worden we geconfronteerd met enorm moeilijke situaties. Zo moeten onze Noord-Ierse en Sri Lankeese kameraden ingaan tegen nationale of religieuze verdeeldheid. Wij hebben steeds de noodzaak van arbeiderseenheid in de strijd verdedigd en we hebben ons verzet tegen staatsrepressie. Als enigen ter linkerzijde brachten we een principieel en consistent standpunt over de nationale kwestie naar voor waarbij we vertrekken van de belangen van de arbeidersklasse.
De val van de Sovjetunie, die leidde tot een fundamentel andere wereldsituatie, heeft een enorm veel invloed gehad op alle politieke organisaties. Veel linkse organisaties en individuen waren gedesorienteerd en verward door deze gebeurtenissen of gaven de strijd voor socialisme op en capituleerden voor de ideologie van de heersende klasse. Voor het CWI betekende de val van het Oostblok vooral dat het nodig was om de nieuwe situatie te analyseren en te begrijpen, o.a. de versterking van de positie van het VS-imperialisme en de scherpe draai naar rechts in veel arbeidersorganisatie, en de noodzaak om uit te leggen waarom socialisme het enige haalbare alternatief is op het kapitalisme.
Het CWI is erin geslaagd om deze uitdaging aan te gaan. Het CWI heeft de marxistische methode van analyseren en het begrijpen van gebeurtenissen en processen verder uitgediept sinds de jaren '90. Hierdoor heeft het CWI, in tegenstelling tot veel andere linkse groepen, niet enkel haar krachten kunnen behouden in de jaren '90 maar hebben we ook veel nieuwe leden gewonnen in verschillende delen van de wereld. We konden onze positie versterken. Zo hadden we op het ogenblik van het 8ste wereldcongres (november 2002) verkozenen in de nationale leiding van vakbonden in Groot-Britannië, Ierland en Kazachstan en verkozenen in regionale leidinggevende posities in Australië en Nigeria. Het CWI won ook leden in nieuwe landen als Nieuw-Zeeland.
Sluit aan bij het CWI!
Terwijl we onze krachten opbouwen, heeft het CWI gesprekken aangeknoopt met andere groepen en waar mogelijk kwam het tot gemeenschappelijke acties. Als er een politieke overeenstemming was op een principiële basis kon het daarbij tot een gemeenschappelijke organisatie komen. Dit was succesvol in landen als België, Frankrijk en Nederland tijdens de jaren '90.
Het CWI staat open voor iedereen die wil opkomen voor een betere wereld, een socialistische wereld, en die openstaat voor onze ideeën. We zijn altijd bereid om te discussiëren met verschillende groepen en individuen die op een ernstige wijze actief zijn in de arbeidersstrijd en die een socialistische beweging willen opbouwen.
Als je akkoord gaat met de ideeën van het CWI zoals je die terug vindt op onze site, sluit dan bij ons aan!
Lees ook:
> De tradities waarop het CWI zich baseert
> History of the CWI
> Interview met Peter Taaffe naar aanleiding van 30 jaar CWI

Enkele belangrijke artikels van de afgelopen weken:




