| Kapitalistisme leidt tot oorlog: |
|
Kashmir: VS-politiek destabiliseert de regio De VS-bombardementen in Afghanistan destabiliseert de hele regio en doet de steun voor rechtse religieuze partijen toenemen. Dat blijkt uit onderstaand verslag van een CWI lid in Jammu en Kashmir. Het verslag dateert van eind november. Het Pakistaanse regime van Musharraf heeft door het verlenen van logistieke steun voor de VS operaties en het grondoffensief van de Noordelijke Alliantie, een versterking van de pro-Taliban islamisten in de regio in de hand gewerkt. Vooral aan de Noordwestelijke grens, in FATA (Federally Administered Tribal Areas - met daarin Noord Kashmir, Gilgit,...) en de provincie Baluchistan in Pakistan, is dit het geval. Het neerschieten van vier Taliban-aanhangers door de politie in Multan bij een staking uitgeroepen door Islamistische partijen op 9 november, heeft de situatie nog meer gespannen gemaakt. Pakistan Occupied Kashmir
Hoewel de stakingsoproep van de DCAP (Comité voor de verdediging van Afghanistan en Pakistan) deels succesvol was, bleek dat in POK de religieuze partijen er niet in slaagden om een grote betoging te organiseren. In het grensstadje Kotli (waar er verschillende trainingskampen zijn voor "jehdai" groepen), slaagde de belangrijkste islamitische partij er slechts in om ongeveer 40 mensen te mobiliseren voor een betoging. Een paar dagen voor de staking was er een anti-oorlogsbetoging met 2.000 deelnemers. Die betoging werd georganiseerd door een coalitie van vakbondsmilitanten, NGO's, "progressief-linkse" intellectuelen en een aantal Stalinistische politieke groepen zoals de National Workers Party. Wij hebben campagne gevoerd voor een onafhankelijke betoging met het platform van de Kotli afdeling van de National Awami Party: 'Weg met de imperialistische oorlog van de VS', 'Stop de moord op arbeiders, boeren en onschuldige mensen in Afghanistan', 'Stop terrorisme en stop oorlog', 'Voor een Afghaanse regering van arbeiders en boeren als deel van een vrijwillige confederatie van socialistische staten in de regio'. Indian Occupied Kashmir Indische troepen vielen ook 11 Pakistaanse legerposten aan de grens, de 'Line of Control' (de betwiste grens tussen het door India bezette Kashmir en het door Pakistan bezette deel van Kashmir). Deze aanvallen werden door defensieminister George Fernandez omschreven als wraakacties tegen het terrorisme. Deze verhoogde spanning tussen twee rivalen met kernwapens zorgt voor een enorme angst onder de bevolking in de regio. De nationalistische Hindoe regering in India die gedomineerd wordt door de BJP, heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om verdere 'anti-terrorisme' wetten. De voortdurende oorlogsdreiging vanuit de Indische heersende klassen wordt door velen gezien als dé manier om een verkiezingsoverwinning van de BJP te garanderen in de komende verkiezingen. Door groepen als de Jaish-E-Mohammed, Harakat-Ul-Mujaideen en Lashkar-e-Taiba als terroristische groepen te bestempelen die gelinkt zijn aan Bin Laden en Al-Qa'ida, heeft de VS verdere munitie bezorgd aan de rechtse nationalistische regering om militaire aanvallen uit te voeren tegen terroristische kampen in POK (Pakistan Occupied Kashmir). Deze druk is nog toegenomen na een recente zelfmoordaanslag door Islamisten tegen de autoriteiten in Indisch Kashmir waarbij 38 mensen omkwamen en tientallen gewonden vielen. 16.11.2001 |
De spanning tussen de kernmachten India en Pakistan bereikt een nieuw hoogtepunt als gevolg van de VS-bombardementen op Afghanistan. Pakistan was traditioneel een steunpunt voor de moslim-extremisten van de Taliban maar heeft bij de VS-bombardementen logistieke steun verleend aan de VS. In Pakistan heeft dit tot heel wat ongenoegen geleid en een versterking van de moslim-extremisten die voorheen door de regering ondersteund werden. De nieuwe Afghaanse leiders zoeken toenadering tot India aangezien ze niet hoog oplopen met het Pakistaanse regime dat hun vijanden voorheen ondersteunde.
De directe aanleiding voor de oorlogsretoriek vormde de zelfmoordaanslag op het Indische parlement op 13 december waarbij 14 doden vielen. India wees met een beschuldigende vinger in de richting van het Pakistaanse regime van Musharraf. Premier Vajpayee van India kondigde een harde strijd aan tegen het terrorisme.
Het eerste slachtoffer van de toegenomen spanningen is eens te meer de bevolking van Kashmir, het land dat bezet wordt door Pakistan, India en China. Kashmir vormt het grensgebied tussen India en Pakistan en vormt als dusdanig de frontlinie voor confrontaties tussen beide landen. Kashmir is de enige Indische deelstaat die overwegend moslim is. Er is grote steun voor het islam-fundamentalisme. Moslim-rebellen worden er ondersteund door het Pakistaanse regime en sommigen kregen een opleiding door de Taliban. De hindoe-nationalisten van de BJP spelen daarop in om de repressie in Kashmir op te drijven. Er wordt daarbij niet geaarzeld om ook in het Pakistaans deel van Kashmir op te treden. De Indische defensieminister Fernandez verklaarde dat het terrorisme de "grenzen overschreden heeft".
De retoriek van de regerende BJP in India laat geen twijfel bestaan over de doelstellingen van de hindoe-nationalisten, parlementslid Srichand Kripalani verklaarde: "De regering moet doen wat Amerika in Afghanistan heeft gedaan en wat Israël doet in Palestina". Daartoe is reeds een akkoord afgesloten met de Israëlische premier Sharon om wapens te leveren aan India.
Zowel in India als Pakistan zijn er troepenconcentraties aan de grens en wederzijdse beschuldigingen van militaire maneuvers. In de nacht van 27 op 28 december waren er hevige mortiervuren gedurende meer dan 5 uur. Duizenden Kashmiri ontvluchten het grensgebied, sommigen worden op bevel van de overheid geëvacueerd. Sinds de onafhankelijkheid van India en Pakistan zijn er reeds drie oorlogen geweest tussen deze landen, telkens vormde Kashmir de inzet van de oorlog. Een groot verschil met de huidige situatie is natuurlijk wel de aanwezigheid van kernwapens in zowel India als Pakistan.
De VS dringt aan op onderhandelingen omdat een escalatie de "oorlogsinspanningen in Afghanistan zou kunnen bemoeilijken". Zo vreest de VS dat Pakistan troepen van aan de Afghaanse grens zou terugtrekken om in te zetten aan de Indische grens. Dat zou het gemakkelijker maken voor Taliban strijders om in Pakistan onder te duiken. Deze houding van de VS is hypocriet aangezien het net haar "oorlogsinspanningen" zijn die olie op het vuur gieten in Kashmir en leiden tot een verdere escalatie.
Kashmir: historisch strijdtoneel tussen India en Pakistan
Kashmir is de afgelopen decennium de inzet geweest van verschillende conflicten tussen India en Pakistan. De oorsprong van het conflict gaat terug op de verdeling van India in 1947. Het Britse kolonialisme gebruikte op cynische wijze de traditionele verdeel-en-heers methode om nationale en religieuze tegenstellingen aan te wakkeren. Daartoe verdeelden ze India in twee delen: India en Pakistan. Die verdeling ging gepaard met de vervolging van Hindoes (de meerderheidsgodsdienst in India) en moslims (de meerderheid in Pakistan). Miljoenen mensen moesten hun dorpen verlaten waarbij Hindoes naar India vluchtten en moslims naar Pakistan.
In Kashmir leidde het einde van de Britse overheersing en de groeiende steun voor zelfbeschikking tot een opstand tegen het Hindoe-bewind. Kashmir was strategisch van enorm belang voor zowel Pakistan als India omwille van zijn geografische ligging en de aanwezigheid van grondstoffen. Het was ook belangrijk van de nieuwe heersende elite in India omdat het de bakermat was van de Nehru-dynastie die de komende 30 jaar het land zou leiden. De heersende elite in Pakistan vond dat het tekort gedaan werd bij de verdeling van Brits India in 1947 en zag mogelijke steunpunten in het overwegend islamitische Kashmir.
Op 4 oktober 1947 werd een voorlopige 'Regering van het democratische Kashmir' opgezet. Enkele weken later stuurde Pakistan troepen naar Kashmir, zogezegd als steun aan de bevolking. De Kashmirse regering werd afgezet en het land werd onder directe Pakistaanse controle geplaatst. De Indische regering viel daarop Kashmir binnen van de Indische zijde. Dit leidde tot de eerste oorlog tussen Pakistan en India. Sindsdien waren er nog twee oorlogen (in 1965 en 1971) en bleef Kashmir bezet door India en Pakistan met een "Controlelijn" (grens) dat het land verdeelt. Daarenboven wordt een deel van Kashmir, Aski Chin, bezet door China.
Het deel van Kashmir dat door India bezet wordt is in realiteit een grote militaire basis met een constante aanwezigheid van meer dan 600.000 soldaten. Er heerst een brutale repressie tegen de bevolking waarbij er geen democratische rechten toegekend worden. Dit werd bijzonder duidelijk in het massale protest tegen het Indische bewind in 1992 toen meer dan een miljoen Kashmiri in Srinagar betoogden voor zelfbestuur. Hoewel de repressie in Pakistan minder direct en open is, spelen het leger en de veiligheidsdiensten een belangrijke rol in het land. Zo financieren en trainen ze diverse gewapende islamitische groepen die geregeld aanvallen uitvoeren in India.
Het Pakistaanse leger gebruikt Kashmir als excuus om de enorme budgetten voor defensie te rechtvaardigen. De hele economie wordt in (Pakistaans) Kashmir beheerst door topmilitairen of gepensioneerde topmilitairen. Dit betekent dat zij enorm veel geld verdienen met de smokkel over de Controlelijn. Ook de natuurlijke grondstoffen van (Pakistaans) Kashmir komen ten goede aan de heersende elite van Islamabad.
Zowel de Indische als de Pakistaanse heersende elites kiezen de weg van een gewapend conflict omwille van interne redenen. Het Pakistaans regime verloor veel steun door de enorme economische crisis (die versterkt werd door de Zuidoostaziatische crisis enkele jaren terug) en de steun aan de VS voor hun interventie in Afghanistan. De Pakistaanse economie kende een bijzonder harde klap door de VS-sancties nadat het land kernwapens had getest. Die sancties vielen weg door de steun aan de VS-interventie in Afghanistan. Als reactie op het verlies van steun onder de moslimbevolking willen ze nu de islamfundamentalisten een hart onder de riem steken door in Kashmir de wapens op te nemen tegen aartsrivaal India. Op die manier hoopt generaal Musharaff zijn positie en die van het leger te versterken.
De Indische heersende partij, de BJP (Bharatiya Janata Party), ondersteunt het Hindoe-nationalisme en bouwt haar steun op door de onderdrukking van nationale en religieuze minderheden. De BJP is daarbij gelimiteerd omwille van de noodzakelijke steun van andere coalitiepartners. Daarom wordt vooral de "nationale veiligheid" uitgespeeld als argument om de aandacht af te leiden van de enorme economische problemen. Het argument van de nationale veiligheid heeft geleid tot een scherpe toename van het defensiebudget (van 1,2 miljard dollar begin jaren '90 tot meer dan 10 miljard dollar eind jaren '90). Dit past ook in de plannen van de heersende klasse om India als regionale supermacht te profileren, ook tegenover het VS-imperialisme dat ze als te pro-Chinees aanzien.
Het gewapend conflict tussen India en Pakistan in 1999 vormde een enorm geschek voor de BJP dat dit gebruikt om in de verkiezingen een overwinning te boeken. Door de nationalistische retoriek als reactie op het conflict slaagde de BJP erin om 53% van de stemmen te halen. Dat was mee mogelijk door het gebrek aan een alternatief, zo steunden de zogenaaamde 'communistische partijen' (CPI en CPI (M)) een militaire tussenkomst.
Iedere poging van de VS om tot een akkoord te komen zal op hevige weerstand stuiten van de Pakistaanse legertop en de president, generaal Musharraf. Zij hebben het conflict immers nodig om de steun in eigen land voor het regime aan te zwengelen. Hetzelfde geldt voor de heersende klasse in India.
De enige blijvende oplossing tegenover de oorlogsdreiging is de strijd van de bevolking van het Indisch subcontinent om het kapitalisme in de regio omver te werpen. De strijd voor de nationale bevrijding van Kashmir is deel van de strijd tegen het kapitalisme. In Kashmir komen wij op voor een regering van arbeiders en boeren die komaf maakt met het kapitalisme en de feodale elementen alsook met de bezetting door Pakistan en India. Dit zou de basis kunnen leggen voor een socialistisch Kashmir met garanties voor minderheden en als deel van een vrijwillige socialistische federatie in het Indisch subcontinent.