De centrale slogan van onze anti-fascistische campagne Blokbuster is "Jobs, geen racisme" |
4 jaar Paarsgroene regering heeft weinig verbeteringen gebracht in het leven van de grote meerderheid van de bevolking.
Tienduizenden banen in de industrie en de openbare diensten gingen verloren. De banen die in de plaats kwamen - via maatregelen in het kader van de actieve welvaartstaat - waren stuk voor stuk laagbetaalde, flexibele, tijdelijke contracten met één constante: de lastenverlaging voor de patroons.
De openbare diensten worden verder klaargestoomd voor privatisering. Repressie wordt de norm, nu ook op het vlak van jongerencriminaliteit, grootstedenbeleid, drugsbeleid, ... Deze regering vertegenwoordigt een fundamenteel neoliberaal beleid, overgoten met een slap progressief sausje.
In zo’n situatie wordt het Vlaams Blok slapend rijk. Agalev en SP.a voelen zich onaantastbaar, zolang ze geen concurrentie krijgen van een linkse oppositie. Ondertussen voeren deze zogenaamd "progressieve" partijen het neoliberaal beleid gewillig uit. Voor alle anti-fascisten moet het duidelijk zijn dat het Vlaams Blok bestrijden enkel en alleen mogelijk zal zijn door de uitbouw van een krachtige, linkse oppositie.
Alles wat ons verdeelt, verzwakt ons. Dus kan racisme, seksisme, enkel bestreden worden door samen op te komen voor degelijk werk, inkomen, onderwijs, gezondheidszorg, openbare diensten, woningen, ... voor iedereen.
|
De centrale slogan van onze anti-fascistische campagne Blokbuster is "Jobs, geen racisme" |
De antiglobaliseringsbeweging is volgens ons een uitdrukking van een groeiend besef, hoofdzakelijk onder jongeren maar ook bij bredere lagen van de bevolking, dat er iets fundamenteel verkeerd loopt in deze samenleving. De LSP nam dan ook het initiatief tot het oprichten van de jongerencampagne Internationaal Verzet. Tot op vandaag de enige nieuwe uitdrukking van dit bewustzijn. Naar aanleiding van de Europese Raad in Gent, in oktober 2001, organiseerden we een antikapitalistische jongerenmars met 2.500 jongeren, die samenviel met een oproep tot scholieren-en studentenstakingen.
Betoging tegen de EU-top in Gent |
De anti-oorlogsbeweging is een verderzetting van het wereldwijde protest van de laatste jaren.
De Belgische regering profileert zich op een zacht pacifistisch standpunt in de oorlog met Irak. De enorme anti-oorlogsstemming onder de bevolking zal hier zeker en vast een impact op hebben gehad. Daarin zien we de kracht van de massa om zaken af te dwingen. Ondertussen gaan de wapen- en troepentransporten onverminderd verder. De regering grijpt zelfs terug naar de zwaarste repressie om de VS van dienst te zijn. Enkel een consequente anti-oorlogspartij kan hier het verschil maken.
De LSP speelde op dag X (de dag dat de oorlog tegen Irak losbrak), in samenwerking met Internationaal Verzet en Actief Linkse Studenten (ALS), in verschillende steden een belangrijke rol in de betogingen en scholieren- en studentenstakingen, waarbij we dikwijls een doorslaggevende rol hadden in de mobilisatie.
De Linkse Socialistische Partij wil een duidelijke, democra-tisch socialistische stem laten horen. Wij willen een uitdrukking geven aan het groeiende verzet tegen oorlog en uitbuiting. Enkel een samenleving die de rijkdommen geproduceerd door de werkende bevolking in dienst stelt van het vervullen van de reële behoeften kan komaf maken met de problemen van de kapitalistische samenleving.
De LSP is actief op verschillende vlakken. Waar we een afdeling hebben, proberen we mee de strijd tegen besparingen te ondersteunen. Zoals in Mechelen waar VLD-burgemeester Bart Somers een aanval heeft gelanceerd op heel wat sociale projecten.
In Gent lagen leden van de LSP aan de basis van de campagne tegen de afbraak van 89 woningen in de Brugse Poort. Het actiecomité heeft ondertussen een nationale bekendheid gekregen door de vele acties en infomomenten die ze organiseerde en haar vastberadenheid waarmee ze het beleid van de Stad Gent bekritiseerde.
De LSP is actief tegen de privatisering van onze openbare diensten, of het nu gaat om het openbaar vervoer, De Post, onderwijs of de huisvuilophaling. Deze en andere diensten zijn essentiële diensten, die gratis moeten worden ter beschikking gesteld van de bevolking. Enkel op deze manier zijn levensnoodzakelijke diensten geen voorrecht voor diegenen die het zich kunnen permitteren.
Een socialistische samenleving is volgens ons absoluut noodzakelijk om de fundamentele problemen in de samenleving te kunnen oplossen. Dit betekent dat de enorme verspilling van energie, grondstoffen, arbeid en financiële middelen wordt uitgeschakeld. In een maatschappij die draait om de winsten van enkelen wordt alles gemaakt om kapot te gaan.
Auto's, wasmachines, zelfs gloeilampen moeten na bepaalde tijd kapot gaan om de productie en het winstbejag van de grote bedrijven te dienen. Enkel wanneer er geproduceerd wordt voor de behoeften van de bevolking kunnen we een maatschappij hebben die respect heeft voor de werkomstandigheden van iedereen, ons leefmilieu,...
Velen kloppen ons bemoedigend op de schouder, maar zien deze samenleving als iets voor een verre toekomst, in het beste geval. Wij denken dat de voorwaarden voor zo'n samenleving al lang aanwezig zijn. Wat er ontbreekt is een groep individuen die op basis van jarenlange strijd het vertrouwen kan winnen van brede lagen en hen een perspectief kan aanbieden van hoe zo'n samenleving te bekomen. Zo'n organisatievorm is noodzakelijkerwijs een partij. Deze partij willen de LSP en het CWI opbouwen.
Maar de LSP strijdt ook voor de dagdagelijkse belangen van de werkende bevolking.
In Gent waren we in staat om tweemaal het stadsbestuur te dwingen om extra sociale maatregelen te nemen.
In 1998 beslistte het stadsbestuur, na een maandenlange campagne van LSP tegen de prijsverhoging van de vuilniszakken, om mensen met een laag inkomen jaarlijks een cheque te geven van 1.500 Bfr voor de aankoop van vuilniszakken.
In maart 2003 moest het stadsbestuur een maatregel nemen waarbij elk gezin dat onteigend wordt een premie krijgt van 500 euro, ter vergoeding van de verhuiskosten.
Het was telkens dankzij de volgehouden campagnes van de LSP dat deze zaken werden afgedwongen.
LSP, toen nog onder de naam 'Militant Links', in actie tegen
de dure vuilzakken in Gent |
De LSP bestaat niet zonder haar leden en sympathisanten. Bij ons geen reclamebureaus om uit te zoeken wat er het best aanslaat, maar een programma dat voortkomt uit de dagdagelijkse werking die onze leden collectief aan de dag leggen. Geen grote giften van bedrijven die nadien iets in de plaats eisen, maar een organisatie van en voor de werkende bevolking en de jongeren.
De LSP maakt deel uit van een internationale socialistische organisatie, het Committee for a Workers’ International (CWI). Het kapitalisme is een wereldsysteem, we moeten het ook op wereldvlak bestrijden! Het CWI is een actieve, campagne voerende wereldpartij in wording.
In Duitsland brachten we meer dan 100.000 jongeren op straat op dag X, met 'Jongeren tegen de Oorlog', een door onze Duitse zusterorganisatie (Sozialistische Alternative) gelanceerde campagne. In Engeland, Noord-Ierland, Zweden, België en de VS brachten we eveneens duizenden studenten en scholieren op de been tegen de oorlog in Irak.
In Griekenland lanceerde onze zusterorganisatie de oproep voor een algemene 24-urenstaking tegen de oorlog, die werd overgenomen door het Europees Sociaal Forum. In Engeland werd door de Communication Workers’ Union, op voorstel van een CWI-lid, een resolutie gestemd om met de vakbond actie te voeren tegen de oorlog in Irak.
Maar ook in Nigeria, India, Brazilië, Rusland, Australië, Zuid-Afrika, ... staan onze leden in de voorste linies in de strijd voor jobs, onderwijs, diensten en tegen de oorlogen die het kapitalisme in zich draagt, zoals wolken de regen. Bouw mee aan een internationaal, socialistisch alternatief!